Ove Land – Oskarët 2017 (3)

Damien Chazelle është njëri nga inovatorët më të mëdhenj në kinematografi. Këtë e bën duke nxjerr diçka të veçantë nga tregimet e ngjarjet më të thjeshta. Derisa ‘Whiplash’ ka qenë torturë mazohiste për neve si shikues derisa jemi kënaqur me aktrimin për Oskar të JK Simmons, ‘La La Land’ është rrugëtim ëndërrimtar plot hare dhe dashuri. Thjeshtësia e bën plotë kënaqësi dhe gazmend këtë film derisa ndjekim një çift që pasqyron identitetin e shumë prej neve.

Emma Stone e Ryan Gosling thuhet se kanë qenë vetëm përzgjedhja e dytë e Chazelle, por dyshoj që Emma Watson e Miles Teller do të kishin qenë më të mirë. Derisa Emma Stone do të duhej të merrte Oskarin për aktoren më të mirë, Gosling do të duhet të provoj fatin viteve tjera. Jo pse aktrimi i tij është i pamjaftueshëm, por sepse konkurrenca është më rigoroze. Skenari, regjia, e filmi s’do të duhej të viheshin në dyshim.

Fitorja e ‘La La Land’ do të ishte fitore e artit të pastër, të çiltër, pa interesa e qëllime dytësore në përçimin e mesazheve politike e shoqërore. ‘La La Land’ është tregim për dy veta, dy rrëfime të cilave nuk ju intereson asgjë pos ëndrrës dhe dashurisë.

Derisa ‘La La Land’ është njëri ndër filmat më të mirë të dekadës së fundit do të thosha, Ove është njëri nga karakteret që më ka pëlqyer më së shumti këtë vit. Është film suedez i cili është në rrethin e ngushtë të përzgjedhur për tu nominuar për kategorinë e filmit të huaj. Për dallim prej fituesve të fundit të cilët kanë pasur tematika të luftës së dytë botërore, ky film sjell diçka sociale, më të butë se ‘Amour’ e ‘A Separation’ si shembull. Është tregim që më ka kënaqur, për shumë arsye, përfshirë edhe pjesën komike në disa raste. Nuk pres të fiton Oskarin, edhe pse më duhet të pranoj që ka filma me tema më sociale, larg luftës.

Për mua, për momentin por me pak gjasa për të ndryshuar dyshja e parë, treshja e filmave më të mirë të vitit të kaluar janë – La La Land, A Man Called Ove, dhe Zootopia. Kandidatët për Oskar për filmin më të mirë – Moonlight, La La Land, e Fences. Për këta dy filma dhe ‘Hidden Figures’ në numrin e radhës.

Read More →
Share:

A Man Called Ove (2016) – Recensim

Kinematografia skandinave më ka impresionuar gjithnjë. Si në gjithçka tjetër, edhe në film e televizion, në përgjithësi në kulturë, kanë një qasje ndryshe, një metodë tjetër të shtjellimit të temave, portretizimit të tyre para thjerrëzës së kamerës. Janë më ndryshe. Ndoshta ‘faji’ qëndron tek vikingët. Ndoshta edhe tek Ingmar Bergman.

Por, në këtë rast ‘faji’ qëndron tek

Read More →
Share:

Oskarët 2017 – Racizmi (2)

Si kurrë më parë, frymëzuar nga fitorja e Trump, racizmi do të jetë temë diskutimi për filma të nominuar për Oskar. Edhe pse kjo ka qenë aktuale edhe në edicionet paraprake, edhe pse filmat që janë këtë vit në garë janë prodhuar shumë kohë para se Trump të fitoj, zgjedhja e tij si president do të jetë një nxitje për të trajtuar në film racizmin dhe tema tjera që shihen si antagoniste për Trump,

‘The Birth of a Nation’ është filmi që trajton në një masë tepër vulgare këtë veti. Ka si temë një kryengritje të popullit skllave kundër supremëve të tyre, por kalon shumë kufij në portretizimin e ngjarjeve, prandaj edhe nuk shihet si diçka të denjë për të konkurruar. Gjasat e tij edhe më shumë lëndohen nga dy filma tjerë me tema më të buta – dashurinë.

Prej këtyre dy filmave ‘Moonlight’ mund të jetë ai fituesi, së paku nga filmat me temë racizmin. Por, kësaj radhe do të shkruaj për ‘Loving’. Filmi trajton një ngjarje tepër bizare në vitet 1950-1960 kur në disa vende në SHBA martesa ndër-racore ka qenë e ndaluar me ligj. Çifti Loving, historia e tyre në të cilën është bazuar edhe filmi bën një revolucion sa i përket kësaj çështjeje. Më shumë nga ky film mund të përfitoj Ruth Nega me aktrimin e saj. Nuk e shoh si konkurrent për tu nominuar. Jo për momentin, por ka gjasa shumë më të mëdha se ‘The Birth of a Nation’. Mos të harrojmë edhe ‘Fences’.

Nga racizmi tek filmat e vizatuar.

‘Storks’ dhe ‘Trolls’ – të dy janë filma bukur të realizuar me kafshë. Nejse tek Trolls nuk dihet kush çka është, por dihet që është film më i mirë se ‘Storks’. Ngjashëm edhe gjasat për Oskar duhet të jenë më të mëdha për tu nominuar edhe pse ka disa filma tjerë që lehtë do ti kalojnë këta. Njëri ndër ta edhe ‘Kubo and the Two Strings’.

Derisa për dy të parët mund ti gjeni recensimet në uebfaqen Maniakat.com, ngjashëm sikur për Loving e The Birth of a Nation, për Kubo and the Two Strings mund ta gjeni pas disa ditëve. Edhe për filmin më të mirë të vitit deri më tani gjatë këtyre ditëve.

Derisa treshja ime favorite për Oskar nuk ndryshon as këtë javë – Moonlight, Manchester by the Sea, e La La Land; Zootopia bie në vendin e dytë para Captain Fantastic në të tretin.

Read More →
Share:

Planet Earth 2 – Recensim

Sir David Attenborough është njëri ndër mësuesit kryesor që kam pasur. Jo aq i mirë sa mësuesi Ruzhdi, dhe disa mësues tjerë, ama ka një kontribut të madh në edukimin tim sidomos sa i përket planetit tonë. Ligjërata e tij e fundit vjen në gjashtë episode të ‘Planet Earth 2’.

Nuk është vazhdim i serisë së parë sa është një seri origjinale që vjen për të ngopur egon tonë të uritur për bukuritë e këtij planeti ku jetojmë, e për të cilin nuk dimë asgjë. Ama bash asgjë! Këtë përfundim e keni sa herë që shihni dokumentarë të përgatitur nga Attenborough dhe BBC në përgjithësi.

Njëra ndër anët më të bukura të këtij dokumentari është mënyra se si është realizuar. Vetëm atëherë kuptojmë edhe një herë, më mirë se sa është zor të bëhet diçka kaq e mrekullueshme. Krejt ajo që mësojmë e që na kënaq gjatë kësaj serie dokumentare ka njerëz të cilëve iu duhet kohë e sidomos durim në kapjen e gjërave më të bukura të planetit tonë.

Janë shumë gjëra të bukura që na vijnë në këtë seri. Migrimi i gaforreve është ndër pjesët më të bukura të episodit të parë. Por, jo pak kohë nevojitet për të mësuar historinë dhe sakrificën e prindërve pinguin.

Dhitë alpiniste dhe mençuria e tyre për të zbritur malin është gjëja e radhës që na lë gojëhapur, para se të kemi edhe një shfaqje të instinktit prindëror tek nëna leopardë e borës. A e dini që në xhungël ka delfinë?! Po a keni menduar se si majmunët arrijnë të mësojnë ngjitjen nëpër degë? Vetëm një e treta e tyre e mbijetojnë këtë fazë. Edhe më pak mbijetojnë bretkosat që janë më të vogla se thonjtë e duarve tona. Mënyra si i mbrojnë të vegjlit e tyre, krimbat me drita, shuarja e jetës e bubave dhe kafshëve tjera në shkretëtirë, gjuetia e gjirafave nga luanët, e çmos tjetër mbresëlënëse vjen në këto gjashtë episode. Mos të harrojmë edhe flamingot dhe disa ngjarje tjera që do të na bëjnë edhe të qeshim kohë pas kohe nga gjërat e pabesueshme që bëjnë.

Një hap më tutje na dërgon shkrirja e vegjetacionit në Kili për vetëm disa orë nga miliarda insekte. Bashkëjetesa e hienave me njerëz në Afrikë, dhe gjelbërimi në qytete si Singapori janë mrekulli të vjedhura nga parajsat fantastike deri tashti vetëm të imagjinuara.

Ka shumë më tepër ngjarje e kafshë të rrëfyera në këtë seri, por s’mund ti përmbledhim të gjitha në një recensim. Planet Earth II është diçka që duhet të shihni patjetër! Është gjëja më e mahnitshme e shfaqur në TV ndonjëherë! Nota personale: 5/5

 

Read More →
Share:

Shameless – Sezoni 7 (me spoilera)

Së pari më duhet të pranoj që lajmi se Emy Rossum ka gjetur marrëveshjen me producentët ka qenë diçka që më ke rehatuar goxha shumë. Mendoj që është herët për ‘Shameless’ të përfundoj, dhe karakteret kanë akoma shumë punë për të bërë para aktit final. Sidomos pas këtij sezoni ku duket se janë rehatuar në masë të madhe.

Largimi i Steve, sidomos ai i dyti ka qenë pak jo i lehtë për mua. Por,

Read More →
Share:

Loving (2016) – Recensim

Çka kishit bo për dashuri? A e kishti lshu shtetin me shku me jetu me kilometra larg? Nejse, dikush edhe shkon me kilometra larg ‘për me gjet’ dashuri tash! Por, jo Richard dhe Mildred Loving.

Filmi i Jeff Nichols sjell një tregim tjetër racizmi, një anë tjetër të

Read More →
Share:

Sully (2016) – Recensim

Edhe 14 vite, deri ti mbush 100 vjet Clint Eastwood do të bëj regji filmash. Pra, pak a shumë karakteri i tij nga ‘Gran Torino’ mund të përkufizohet edhe si biografia e tij. Një burrë patriot që nuk ndalet së punuari deri ti ndalet fryma e tij.

Ngjashëm si tek shumica e filmave në regji të Clint Eastwood, edhe tek ky mund të ndjejmë nuancën e Eastwoodit në regji, sidomos

Read More →
Share:

Florence Foster Jenkins (2016) – Recensim

Sa e sinqertë është dashuria? Deri në ç’masë do të fshihnit të vërtetë nga njeriu më i dashur i juaji në jetë? A do ta gënjenit për talentin që ekziston vetëm në mendjen e tij/saj? Për St Clair Bayfield përgjigjja në këtë pyetje ka qenë e thjeshtë.

Florence Foster Jenkins ka qenë një trashëgimtare e njohur në fillim-shekullin e XX-të në Nju Jork. E obsesionuar pas artit muzikor ajo

Read More →
Share: