Filma

Toka e të çmendurve – Oskarët 2017 (10)

Ngjashëm si tek regjisorët edhe këtu do të thosha – ‘Oskar për filmin më të mirë të vitit shkon për La La Land.’ E para se të nisëm edhe në një rrugë vargjesh poetike sikur tek recensimi për këtë film, do të kaloj tek filmat tjerë, një nga një. Continue Reading

Filma

Manchester by the Sea (2016) – Recensim

Çdo njeri që takoni ka tregimin e tij, dhe nëse mendoni që dini diçka për të, atëherë dijeni që s’dini gjë! Ngjashëm është edhe tregimi për Lee Chandler. S’do të mësoni gjë për të nga ky recensim, sa do të mësoni nga filmi ndër më të mirët e vitit.

‘Manchester by the Sea’ sjell tregimin për Lee Chandler i cili detyrohet të kujdeset për nipin e tij pasi i vëllai ndërron jetë. Në kuptimin e plotë të fjalës është një rrugëtim i këtyre dyve pas ngjarjes së lartpërmendur, pa anashkaluar kërcimet para e mbrapa në kohë. Sado që mund të ju bëjnë konfuz, këto kërcime japin një këndvështrim më të thuktë për historinë që tregon filmi.

E historia është e përgatitur hollësisht duke sjell prekur vetëm majën e detajeve që vazhdojnë të mbajnë një mister në vete përgjatë gjithë filmit. Pa merak, gjithçka do të mësoni, ama s’do të ju vije i shërbyer në pjatë. Ky lloj ngacmimi i shikuesit me prekjen minimale të historive të ndryshme, na mban të lidhur me filmin derisa skicojmë vet ndodhitë eventuale që kanë mundur të ndodhnin. Dhe pastaj, ‘boom’!

Aktrimi pjek përfundimisht Casey Affleck të cilin e dërgon në elitën e aktorëve me paraqitje sipërore në filma, qoftë edhe vetëm një të tillë. Filmi i bazuar rreth karakterit të tij ndihmon në lëshimin e vëmendjes vetëm tek ai, por emrat që e shoqërojnë në këtë udhëtim, qoftë edhe nga larg, Kyle Chandler e Michelle Williams vetëm se kanë një bagazh të mbushur me role të karaktereve të cilat jetësojnë në këtë film.

Harmonia skenike me Lucas Hedge është jashtëzakonisht e bukur. Është një relacion mixhë-nip që nuk i ikën asnjë grimcë realitetit. Të dy janë shumë rehat në punën që bëjnë. Së paku duket të jenë dhe kjo me gjasë i jep hijeshinë dhe madhështinë që mbërthen në vete ky projekt filmik.

Ngjashëm si aktrimi i Casey Affleck e Lucas Hedge, edhe rrëfimi është tepër real. Është diçka që nuk i ikën normalitetit të këtyre situatave, përfshirë disa skena të papritura ndoshta nga shumica. Bash kjo është ajo që e bën të shkëlqyeshme punën e Lonergan të cilin e shohim edhe para kamerave në këtë film.

Është një tregim tepër, ama tepër emocionues. Afrimi me realitetin vetëm se tregon që të gjithë jemi njerëz që përdorim makijazhin dhe maskat. Maska e makijazh që na bën të dashur për shoqërinë, pa të cilat s’do të pranoheshim nga askush. Nota personale: 5/5

Filma

Hacksaw Ridge (2016) – Recensim

Pa marr parasysh se çfarë bën në ‘kohë të lirë,’ Mel Gibson akoma ka aftësi të shkëlqyeshme të një filmbërësi. Këtë e dëshmon tek ‘Hacksaw Ridge’ ku sjell tregimin më të veçantë për luftën që do të mund ta keni parë ndonjëherë. Nejse, mos ta ekzagjeroj, mirëpo nuk besoj që keni parë ndonjëherë një luftëtar i cili Continue Reading

Filma

Jackie (2016) – Recensim

Intriguese është historia e Kennedy-ve! E sheh filmin për zonjën e parë të SHBA-ve dhe futesh për të marr informata edhe një herë, në tentim për të kuptuar pse ka ndodhur çfarë ka ndodhur. Pa marr parasysh sa kohë ke shpenzuar me këtë temë, akoma kërkon të gjesh ndonjë detaj që do të hidhte dritë mbi këtë histori plot mister dhe konspiracion. (dhe kështu përfundon Continue Reading

Filma

Xhaxhai – Oskarët 2017 (9)

Derisa Janelle Monae ka qenë emri që ka shpërthyer vitin e kaluar në mesin e aktoreve, këtë vit këtë epitet tek meshkujve do t’ia jepja Mahershala Ali. ‘Moonlight’, ‘Hidden Figures’ e edhe ‘Free State of Jones’; pa harruar edhe serialet ‘Luke Cage’ dhe sigurisht ‘House of Cards’, e kanë bërë 2016tën vitin e Continue Reading

Journal

Unë, dështaku…

tung, unë jam dështaku… une jam ai personi qe nuk din me u knaq n’ahengje, nuk din me dal mu shoqnu me njerez, nuk din mi sjell ‘shoket’, nuk din ku mi harxhu paret, nuk din mi nda prioritetet, nuk din cfare filma me kqyr, ose qysh me i kalu dy javet e veres, e vikendet… ma thjeshte, nuk din me jetu, edhe jeta jeme ka qene deshtim, edhe nuk osht ka permiresohet… Continue Reading

Filma

Fences (2016) – Recensim

Çfarë do të bënit për familjen tuaj? A do të ndërtonit gardhin vetëm për të mbajtur të keqen dhe të tjerët jashtë, apo do të ju nevojitej edhe për të mbajtur familjarët brenda? Bazuar në thënien kryesore ndoshta të këtij filmi që thotë se ‘dikush ndërton gardhin për të mbajtur njerëzit jashtë, e dikush për të mbajtur njerëzit brenda,’ filmi i bazuar në shfaqjen e të ndjerit August Wilson sjell një orë klasike të edukimit familjar me Denzel Washington në krye.

Troy Maxson është një baba afrikano-amerikan i klasës punëtore në vitet 1950ta. Ai punon një punë të thjeshtë që i siguron bukën në sofër, ka një grua që kujdeset për fëmijët tashmë të rritur, dhe një komshi të cilin do ta lakmonim të gjithë. Ky komshiu që vjen në karakterin e portretizuar nga Stephen Henderson shërben si bashkë-udhëtar në rrëfimin e tregimit autobiografik të Troyit.

Denzel Washington nis monologun e tij që jep një leksion mbi jetën e zhveshur nga ëndrrat utopike që ushqehen nga ‘njerëzit me kravata të Mad Men’. Është një monolog aq i pastër, aq real, sa që pasqyron diçka nga jetët e të gjithë neve, sadopak qoftë ajo. Ky monolog në shumicën e rasteve merr ngjyra poetike, ëndërrimtare, të cilat mund ti vërejmë në vet sytë e Denzelit i cili aq mirë mëshiron karakterin e Troyit sa duket se po flet për vetveten e tij.

Shpeshherë si komshiu i tij, si i biri më i madh ndërhyn në monologun e Troyit si nxitje për ti dhënë kah tjetër, detaje të cilat na zhgroposen nga e kaluara e tij duke u shndërruar në mësime që kanë krijuar një filozofi të tij për jetën. Është një filozofi e veçantë për jetën e një babai, bashkëshorti, komshiu, e mbi të gjitha një njeriu të mirë. Njeriu të cilin aspiron të jetë, por…

Me kalimin e kohës kemi një dialog me Viola Davis. I gjithë tregimi përqendrohet tek këta dy dhe i biri i tij i vogël i cili ëndërron të bëhet futbollist amerikan. Por, e dini si baballarët na fikin ëndrrat për inati?! Nuk e dini sepse jemi gjeneratë e ‘dhive’ (së shpejti tek Borozani). Për neve gjithçka është e mundshme, së paku kështu na thonë. Epo jo për Troyin!

Asnjëri nuk na nevojitet për të dëshmuar aftësitë e tyre në këtë film. Që të gjithë janë emra të njohur në kinematografi. Emra të respektuar, të besueshëm në profesionin e tyre. Edhe këtu japin maksimumin, dhe kemi ndër paraqitjet më të mira të Denzel Washingtonit, bashkë me Viola Davis. Janë një çift me harmoni të përkryer në skenë. Shkrimi e puna pas kamerave të cilën e bën Denzeli nuk mbetet asnjë çikë mbrapa aktrimit që bën në këtë film kryevepër. Nota personale: 5/5

 

Filma

Lion (2016) – Recensim

Përkundër sukseseve të fundit (The Newsroom në veçanti), të gjitha rrugët e dërgojnë Dev Patelin në lagjet e varfra të Indisë. E tillë kishte qenë edhe vendlindja e Saroos. Bazuar në tregim të vërtetë ‘Lion’ sjell një tregim që na mundëson të hedhim shumë trajektore me jetën në vendin tonë. Kryesorja është Continue Reading

Filma

Njerka – Oskarët 2017 (8)

Është një moment tek ‘Loving’ ku Ruth Negga dëgjohet aq pastër duke ngrehur hundët sa që të bën të ndjehesh i gërditur derisa përfytyron lëvizjen brenda hundës, dhe njëkohësisht çmon atë për përjetimin aq real të emocioneve. Disi është e ndrojtur si karakter përgjatë tërë filmit, e shtypur por e heshtur. Ka një paraqitje të mrekullueshme dhe ndoshta është gjëja më e mirë nga ky film. Por, Oskari për aktoren më të mirë zor që do ti shkoj asaj.

Në kategorinë e aktores më të mirë Oskari s’do ti shkoj as Continue Reading