Filma

About Time (2013) – Recensim

Çka kishit bo me pas mundësi mu kthy në kohë edhe me ndryshu jetën e juj? A kishit rreziku me ndrru këtë gjendje, pozitë që jeni tash me diçka tjetër alternative që kish mujt me dal ma e mirë, po edhe ma e keqe?

Zakonisht nëpër filma perëndimor e kemi atë dëshirën klishe mu kthy në kohë edhe me vra Hitlerin! Gjenerata jonë ndoshta do të duhej të adaptonte vrasjen e Millosheviqit, mirëpo do të ishte diqysh kundërthënëse pasi ndoshta do të kishim hala komunizëm knej! E komunizmi nuk thojnë që osht kon ekonomikisht ma keq se ky lloj sistemi që e kemi. Së paku kolegët e mi shahista nëpër parqe thonë kështu!

Në ditëlindjen e 21të, Tim mëson se mund të udhëtoj mbrapa në kohë, vetëm mbrapa për të ndryshuar jetën e tij. Për të përmirësuar gabimet eventuale. Është diçka që ndjek të gjithë burrat e familjes së Timit. I ati, i cili vjen në jetë nga i këndshmi Bill Nighy, është kthyer të lexoj të gjithë librat që i kanë pëlqyer. Edhe atë nga dy herë. Timi ka plane tjera.

Plani i Tim për të përmirësuar botën është të gjej një të dashur. Dhe së pari e provon me Sharlotën. Këtu merr mësimin e parë të madh – sado që të lëvizni në kohë, kurrë nuk mund të bëni dikë të bie në dashuri me ju!

Më pas, ai takon Merin. Dhe nga këtu nis historia e tyre. Një histori e lezetshme, një romancë e ëmbël, që kapërcen shumë kohë. E gjitha e shkruar nga pena e Richard Curtis. Ai bën edhe regjinë e këtij filmi, duke mos u larguar nga trajektorja e tij e dramedive të lehta, goxha të dashura.

Domhnall Gleeson ka pasur një vit të shkëlqyeshëm në vitin 2015. Për mua, vitin e shpërthimit. Ky film ka ndodhur dy vite më parë, atëherë kur Margot Robbie kishte nisur të shfaqej në filma. Ajo vjen si Sharlota, derisa Rachel McAdams është Meri – dashuria e përhershme që mbijeton çdo epokë për Timin.

Po të ktheheshit në kohë, cilën do të zgjidhni? Rachel McAdams, Margot Robbie, simpatinë e klasës së gjashtë? Apo ndoshta do të vrisnit Hitlerin, Millosheviqin? Ose ndoshta s’do të rrezikonit hiq, e do të shijonit çdo moment të jetës, të mirë a të keq, duke e ditur që nuk ju jepet një shans i dytë.

Një film që shtjellon për mrekulli kohën dhe rëndësinë e saj. Sidomos atë që kalojmë duke shikuar filma jo të mirë. Nota personale: 5/5

 

Journal

Drita

Secila doktrine fetare u le emra te ndryshem engjejve… tashti mu lodh mi mbajt n’mend tre kater emrat e te njejtit engjull, e engjujve nuk kom provu… osht filozofi e jemja… e prej ktyne filozofive osht qe ka shume engjej n’toke… emri i disave mu t’perkthehet ndoshta n’shume gjuhe, amo shkelqimi mbetet i njejte… qashtu osht Drita…

Drita osht ashtu qysh e ka emrin, si drite… asi drite kur ne ato 3-4 dite qe nuk shihet dielli i fshehur n’mjegull (qe mu m’knaqin kto dite), ajo i bon drite krejtve atyne qe ju prek jeten… nuk osht engjell, amo osht prej engjejve ma t’mire qe njoh, prej atyre pak qe njoh, e po njoh dita e dites…

Drita osht axhami… jo qe osht e papjekur, po osht aq njeri i mire sa qe beson n’miresine e krejtve… refuzon me besu qe ka t’keqe n’kete bote… refuzon me mendu t’keqen n’kete bote… n’njerz… nuk e sheh, jo qe s’doket, po kqyr me gjet ate t’miren edhe pa veq qat t’mire… kjo nuk osht virtyt i mire per njerzt, t’cilet mas ni kohe heqin dore prej krejtave edhe vendosin mu bo cinik ndaj jetes, ndaj t’mires… amo qe jo Drita… Drita hala si ni fmi tabullarase per kah gjynahet beson n’miresi…

edhe jeta osht e lidht n’menyre t’mistershme… gjithcka qe ndodh ka arsye, edhe qashtu edhe Drita osht shfaq me ni moment t’papritur, moment qe sot mas sa viteve e bon njanen prej tri shoqeve t’ngushta qe i kom (per dy tjerat kurre s’kom me shkrujt, as masi t’vdesin edhe pse une vdes para tyne, ama edhe ato jane engjej n’vete… ose nashta shkruj)… momente pahiri, palidhje, te paarsyeshme, edhe ja ku jemi…

me shkrujt dicka keq per msysh po thuni?
seriozisht, a sene t’mira po ju doken qe shkrujta ato deri nalt a?

Drita osht me Arsenalin – hatri i Drites nuk shkruj keq per ta, se shoqen nuk e rondon njeri;
Drita osht bajagi patriote – boll e ka per Arsenalin, tashti une duhet me shkru dicka;
Drita ka shoqni t’madhe, edhe jo krejt ata meritojne shoqnine e saj, osht ajo vegza qe i lidh krejt n’ate shoqnine e saj, edhe cdo problem a sen qe ndodh aty, qellone kush duhet me rregullu? Drita ofcourse – per kete arsye se meritojne…
Drita osht bije, mbese, shoqe, BFF qe krejt kishin lakmu me pas…
mbi te gjitha, Drita osht ni engjell drite per krejt ata qe e kane n’jeten e tyne…

para ni viti e dy dite ju kom thone bonu si Genti…
sot po ju them bonu si Drita… n’mujshi… veq mos e teproni si Drita per kah miresia…

edhe jo, une boll i kom tri shoqe BFF, s’ka vend per tjera… Driten e asnjonen prej atyne dyjave se ndrroj me kurgjo e per kerkond… thenkjuuuu

lomsh

Evlati…

Edhe sonte mu nxu fryma. Apet.

Boll u munova kishe pak me hangër.

Pak përshesh. Me supë. Edhe ujë.

Me këto dur që m’dridhen diqysh me përpi.

Me majt këtë kashore shpirt që s’do me m’dal kurrsesi.

 

E mbaj n’mend atë ditë kur e patëm pru n’shpi.

E di që pushkë patëm qit.

Hasret djalë. I pari n’mahallë.

Kurrë qefin s’ja patëm prish.

Gjithmonë i pari i ka pas krejt që kanë dal.

Fjalën s’ja kem kthy. Veç me dal ni hallall fmi.

 

Marr çajnikut ujin me vlu.

Ni çaj të lehtë, para hapave me pi.

Osht bo vonë, s’kam as familje e as kojshi.

Qef kisha pas me lexu diçka, po nuk po m’punojnë kta sy.

E televizori s’osht qysh ka qenë ktunihere.

Veç lajme, ksi seriale, e njerëz tu qaravesh përherë.

Radion e kisha lshu, po edhe asaj cilësia moti i ka humb.

 

Natë e zymtë. Shyqyr që s’paku kjo llambë po m’bon dritë.

Shyqyr që kjo penzi po m’del me pagu këtë rrymë e me ngi këtë fyt.

Ah këtë fyt që mu ka ngushtu e që s’le kurgjo t’thatë teposhtë me shku.

Shyqyr që qato barnat t’vogla kanë qellu.

S’di për besa qysh kisha mbijetu.

 

Edhe njëmend jom mërzit me jetu.

Krejt i kom andej, ndoshta edhe janë tu m’prit mu.

Sikur ni telefon ta kisha pas,

me thirre unë vet atë nanë e atë babë.

Po s’po vyn sen ky telefon thi,

kur kërkush s’m’thirr zanin me ma ndi.

As ai evlat që e du si kta dy sy.

As sot, që ku osht veç Zoti e di.

Ai Zot që m’ka harru, e po m’len hala me vujt, me jetu.

Ka me javë e me muaj që fytyrën s’ja kom pa, e zanin s’ja kom ndi.

Ah, ai evlat…

 

Ndërkohë, diku larg, një zhurmë feste nuk ka të ndalur. Në mesin e këngës e valles, plot hare e qejfli, është ai evlat që për babanë e tij s’do as me ndi.

TV Reviews

The White Princess – Sezoni 1

Nuk e kam parë ‘The White Queen’. As ‘The Crown’! Duhet ti shoh!

Ndërkohë s’kam dashur të humb kohë pa parë edhe ‘The White Princess’. Ky serial nis pas ‘The White Queen’, me princeshën Elizabetën e Jorkut, të bijën e ‘Mbretëreshës së Bardhë’ dhe martesën e saj Continue Reading