American Crime Story Sezoni 1 – Recensim

Në kulturën e ekraneve amerikane është përmendur goxha shpesh tregimi për OJ Simpson. Është kthyer në një kult televiziv aq të përmendur sa kam provuar të lexoj e të mësoj diçka më shumë për këtë rast. Dhe ardhja American Crime Story ka qartësuar gjithçka në lidhje me tregimin e OJ Simpson kundër Popullit Amerikan (term që përshkruan prokurorët që në emër të popullit akuzojnë dikë – edhe diçka që kam mësuar nga kjo seri antologjike).

OJ Simpson ka qenë një yll i futbollit amerikan. Sukseset e tij kanë ardhur në një periudhë tensionuese ndër-racore në SHBA, dhe janë përkthyer si një rezistencë e popullsisë me ngjyrë në ato rrethana jo aq të favorshme. Ai ka qenë i martuar me një grua të bardhë. Një natë, kur nis edhe seriali, gruaja dhe një burrë – me gjasë dashnori i saj janë gjetur të vdekur. Që nga ky moment nis gjahu për të gjetur vrasësin që gjithçka del të çon kah OJ Simpson.

Ky rast kthehet në një shou televiziv, rast gjyqësor race, diçka që devijon në çdo mënyrë të mundshme nga ajo që vërtetë është – një rast i vrasjes së dyfishtë. Përgjithësimi i rastit që ka shpirë deri tek transmetimet televizive të procesit gjyqësor, kthimin në temë kryesore të programeve televizive dhe muhabeteve familjare. Është një proces që të mban të interesuar deri në fund, për shkak të shtrirjes të mençur kohore duke prekur çdo pjesë të procesit pa u tepruar në ndonjërën që do të mund të na shkonte nerva eventualisht. Kjo e bën skenarin të shkëlqyeshëm dhe pothuajse të përkryer, me regjinë që nuk dëshpëron në çdo episod. Është një punë e bukur në të gjitha aspektet, duke përfshirë edhe aktrimin.

E kur jemi tek aktrimi, Cuba Gooding Jr., vjen në rolin e OJ Simpson të cilin e sjell për merak në shumë skena, ku megjithatë në shumicën e të cilave mbetet në prapaskenë derisa të tjerët shtyhen në gjykatë, dhe jashtë saj. Filmi përqendrohet në dy taborë – prokurorinë dhe mbrojtjen. Deri as tek prokuroria kemi Sarah Paulson në rolin e Marcia Clark, dhe Sterling K. Brown si asistentin e saj; kasti tek mbrojtja është shumë më i madh në numër e në emër. John Travolta, Courtney B. Vance, David Schwimmer, e Nathan Lane janë të gjithë pjesë e mbrojtjes, e cila ka edhe më shumë emra. Harmonika skenike, dialogët ndërmjet këtyre karaktereve, si dhe lufta private kundër jetëgjatësisë së procesit, luftën në të cilën përfshihen edhe anëtarët e jurisë, sjell një këndvështrim pak më larg përditshmërisë legale.

Aktrimi ka qenë i shkëlqyeshëm, ngjashëm si puna pas kamerave. Personalisht ka qenë një çështje që më ka zgjuar interesim minimal deri në fillimin e serialit. Më pas, thjesht të thith në vete dhe të mban deri ta kryeni, që mund të mos zgjas as dy ditë të plota. Nota personale: 5/5

Read More →
Replies: 0 / Share:

Deadpool (2016) – Recensim

Që ky është film më ndryshe se të tjerët për super-heronjtë vërehet qysh në intron e filmit. Pos që është e veçantë, mënyra e përshkrimit të filmit në këtë intro mund të jetë ndoshta edhe pjesa më e bukur e Deadpool, edhe pse ka konkurrence nga disa skena e pjesë tjera përgjatë filmit. Ironia që bëhet me vet zhanrin e filmave dhe klishetë e këtij zhanri që thumbohen fund e krye të këtij filmi i japin një shije joshëse qysh pa parë momentet e para të filmit.

E ndër momentet e para të filmit është kur Deadpool prek kamerën për të larguar çamçakëzin nga dritarja e taksisë. Thyerja e murit të katërt, komunikimi i Deadpool me neve si shikues është një veçori tjetër që personalisht më ka bërë ta pëlqej këtë film edhe më tepër. Tashti, kur bashkojmë thyerjen e murit të katërt me ironinë që përdor derisa thumbon jo veç zhanrin por edhe producentët e Marvelin përfitohet një situatë komike që nuk mund ta hasim në filma tjerë të ngjashëm.

Vet karakteri i Deadpool është ndryshe nga filmat e tjerë për super-heronjë. Tregimi, jo edhe aq. Ky ish operativ i forcave speciale është shndërruar në mercenar si protestë ndaj përgjithësimit dhe bajatizmit të tregimeve të super-heronjve. Tashti në tentim hakmarrës dhe njëherë mision shpëtimtar për të dashurën e tij, Deadpool na ofron aftësitë e tija speciale në këtë zanat të ri të tij.

Ryan Reynolds është ndoshta aktori më i përshtatshëm për kësisoj heroi. Ai bën punë të mahnitshme duke sjell një karakter ironik në masë të madhe, i cili në të njëjtën kohë është edhe bajagi romantik. Morena Baccarin tashmë është adaptuar me kësisoj universe në Gotham. Nuk më dëshpëron aspak edhe pse nuk ka diçka kushedi sa të rëndësishme në film. TJ Miller ka qenë pjesë kthjellëse e filmit. pjesa tjetër e kastit është në nivel. Ngjashëm si puna pas kamerave. Më ka pëlqyer zymtësia e motit që shfaqet përgjatë pjesës më të madhe të filmit. Sikur imiton një Gotham me mot pak më të çelët. Tim Miller bën punë të mirë si regjisor në debutimin e tij, e pres të shoh më shumë jo vetëm nga ai, por edhe nga tërë skuadra para e pas kamerave në vazhdimin e dytë që pritet të kthehet vitin e ardhshëm.

Në përgjithësi Deadpool sjell freski në botën e super-heronjve. Qasja thumbuese dhe ironia e karakterit kryesor e bën këtë film të veçantë. Nota personale: 5/5

 

Read More →
Replies: 0 / Share:

Star Wars VII – The Force Awakens (2015) – Recensim

Forca është zgjuar nga gjumi i tepruar. Kësaj radhe për të kryer procesin e bartjes së trashëgimisë në mënyrën e duhur. Dhe ka gjetur trashëgimtarët më të qëlluar të mundshëm duke i sjell nga një botë anonime në simbole të një universi imagjinar që ngacmon dashurinë jo vetëm kinematografike të një pjesë të konsiderueshme të filmdashësve.

Tri dekada as mposhtjes të Perandorisë Galaktike, heronjtë e revolucionit janë në arrati derisa Rendi i Parë provon të marr pushtetin mbi galaksinë pa llogaritur kundërvënien nga një grup i vockël i heronjve që nuk të mbushin syrin. Por, me ta është Rezistenca.

Rezistenca është ajo e vjetra. Gjithashtu pjesa kryesore e kastit origjinal – tre të parët nga seria e filmave, kthehen. Për të dhënë më shumë detaje për ta mund të rrezikoj ndonjë spoiler eventual, kështu që më shumë do të shkruaj për të ardhmen e franshizës, dhe pjesën aktuale që nuk lidhet edhe aq shumë me të kaluarën. Mision jo i lehtë.

Pra, është një rrezik i ri, edhe pse pa Darthin duket diçka pak e pritur. Fanatikët e tij, në njërën apo tjetrën mënyrë janë aktiv dhe kanë qëllimet po të njëjta. Për të ndaluar ata nevojitet Rezistenca e cila nuk ka shumë informata dhe gjithashtu nuk është e zonja tu vijë përballë vetvetiu. Nuk mungon Forca dhe krejt ato që e bëjnë këtë univers të Star Wars të veçantë, përfshirë droidët e storm-troopers.

Karakteret e reja në film janë Finn, Poe, Rey, dhe pas një kohe Kylo Ren. Finn është John Boyega – një storm-trooper që ka ndryshim në ndjenjat e tij për tu bashkuar anës së drejtë. Finn me kalimin e kohës dhe droidin e Poe – Oscar Isaac, i cili është një pilot që mbetet i zhdukur pas përplasjes, takojnë Rey që është një vajzë anonime. Këta tre duket të jenë shtyllat e ndërtimit të franshizës së re e cila si antagonist do të ketë karakterin e Adam Driver – Kylo Ren.

Aktrimi i të katërve për mua ka qenë diçka e veçantë që më bën të çmoj përgjegjësit e kastingut për këtë film. kur këtyre ju shtojmë edhe Domhnall Gleeson i cili është një nga yjet në ngritje, dhe emra si Andy Serkis e Lupita Nyong’o, atëherë jemi të sigurt që e ardhmja e kësaj franshize do të jetë po aq e mrekullueshme sa vet ky film. ndërkohë ishte një ndjenjë freskuese të shihnim aktorët origjinal në reprizimin e roleve të tyre.

Skenari e regjia shkëlqejnë në nivelin më të arrirë. Lawrence Kasdan e JJ Abrams kanë shkruar më së miri që është e mundur këtë rrëfim të cilin ky i fundit e ka sjell me një mjeshtri magjepsëse në ekran të madh. Është një aventurë kinematografike tunduese që të kënaq në aspektin vizual, përshtatur për merak me rrëfimin.

Star Wars Force Awakens ngjall njërën nga franshizat më të popullarizuara dhe më të suksesshme në botën e filmit, në mënyrën më të përkryer të mundshme. Nota personale: 5/5

Read More →
Replies: 0 / Share:

The Man from U.N.C.L.E (2015) – Recensim

Guy Ritchie është njëri nga regjisorët më të preferuar britanik, mos të them më i dashuri për mua. Kthimi i tij në zejen e regjisorit pas katër viteve mungesë ka qenë diçka ngazëlluese. Por, filmi The Man from U.N.C.L.E, nuk arrin në nivelin e pritjeve të mija. Nuk është që më zhgënjen, ama nuk ofron atë çfarë kam pritur nga Ritchie pas katër viteve pushimi. Dy vite më parë po të ishte publikuar ky film do të ishte goxha sukses për mendimin tim.

Tregimi duket të jetë i përpunuar më parë, jo vetëm në serinë me të njëjtin emër. Një agjent i CIA-s dhe një operativ i KGB-së nisen në një mision të përbashkët kundër një organizate kriminale e cila merret me armët nukleare.

Ajo çfarë nuk më ka bërë aq përshtypje tek ky film ka qenë harmonia skenike ndërmjet dy karaktereve kryesore – agjentëve kundërshtar. Henry Cavill është nga CIA, derisa Armie Hammer nga KGB. Të dy duken të parehatshëm në komunikimin e ndërsjellë. Nuk do të fajësoja vetëm aktrimin për këtë mangësi. Sidoqoftë kjo parehati zbutet me praninë e karakterit të Alicia Vikander në skenë e cila shërben si karakter ndihmës duke lehtësuar situatat tensionuese që ndjekin pothuajse çdo skenë që agjentët kanë së bashku, apo me eprorët e tyre. Të dy duken sikur provojnë të bëhen më tepër serioz se që duhet gjithashtu derisa provojnë të kapin thelbin e karakterit të tyre. Nëse kanë bërë ndonjë gabim Cavill e Hammer atëherë është se kanë dhënë më shumë se që duhej nga vetja.

Skenari nuk ka lehtësuar paraqitjen e tyre. Pos që nuk ofron diçka të kënaqshme në dialog, skenari edhe kërcen nga tema e skena në momente jo aq të përshtatshme. Ndërkohë regjia është pak më e mirë duke fokusuar disa skena e ngjarje që zgjon kureshtjen dhe interesimin për filmin dhe vijimin e ngjarjeve. Por, asnjëra nuk janë për tu veçuar.

Për mua, ky film mbetet nga jo më të mirët, mesatarët e Guy Ritchie. Një film që nuk ia ka vlejtur të prisja katër vite si fans i tij. Ndostha RocknRolla 2 do të kishte qenë ide më e mirë. Nota personale: 3/5

 

Read More →
Replies: 0 / Share:

How to Train Your Dragon 2 (2014) – Recensim

Filmi i parë ‘How to Train Your Dragon’ ka qenë i mahnitshëm. Origjinaliteti, shtjellimi i këtij universi të ri në disa forma kinematografike nga filmat e shkurtër, serialet me karakteret dytësore, specialet e ndryshme festime, përkrah nivelit të shkëlqyeshëm të realizimit të filmit, e bënin të pamundur tejkalimin e këtij suksesi nga filmi pasardhës.

Por, përkundër të gjitha parakushteve për të qenë një vazhdim inferior ndaj të parit, ‘How to Train Your Dragon 2’ e çon edhe në një nivel më lartë botën e dragonjve dhe banorët e Berkut. Hiccup dhe Toothless (Lemza dhe Shtërbani siç preferoj ti përkthej) tani zbulojnë një shpellë të akullt që është vendbanim i qindra dragonjve të ri të egër, dhe Kalëruesit të Egër e të mistershëm. Të dy e gjejnë veten në mesin e një lufte për paqen e krijuar ndërmjet dragonjve dhe vikingëve.

Tema na sjell shumë risi në botën e kalëruesve të dragonjve, duke na dërguar në një udhëtim në të kaluarën. Derisa filmi shpalos historinë e kësaj bote, na përgatit për një të ardhme që do të jetë krejt e paparashikueshme. Filmi kalon nëpër të gjitha ambientet e mundshme duke prekur shumicën e zhanreve me ofrimin e skenave komike, pjesës së dramës familjare, aventurave që përsëri nga çojnë në pamjen e zogut që është ndër pjesët më me adrenalinë të këtij filmi, si dhe pa harruar aksionin.

Më pëlqen kasti që huazojnë zërat në këtë film, i madh e i vogël qoftë me hapësirë. Skocezët e preferuar – Gerard Butler e i madhi Craig Ferguson janë të përcjell nga Jay Baruchel e America Ferrera, pa harruar Cate Blanchett, Jonah Hill, TJ Miller, Kristen Wiig, dhe Kit Harrington karakteri i të cilit megjithatë di diçka. Janë zëra që përshtaten me botën e dragonjve prandaj pjesa e kastingut në këtë film është për tu lavdëruar.

E në pozitën e regjisorit dhe bashkë-skenaristit kthehet Dean DeBlois i cili ia ka haber animacionit e kësaj bote të dragonjve. Regjia e skenari shkëlqejnë, me këtë të fundit duke provuar jo pa-sukses të sfidoj mjeshtri si The Lion King të cilat mbeten të pakapshme akoma.

Nuk është The Lion King, por How to Train Your Dragon 2, por trashëgon dhe tejkalon filmin e parë të dragonjve ashtu siç nuk kishte arritur të bënte vazhdimi i The Lion King. Është filmi më i mirë i animuar i vitit 2014 për mua. Nota personale: 5/5

 

Read More →
Replies: 0 / Share:

Black Sails – Sezoni 3 Recensim (me spoilera)

Popullsia e Nasaus në një pjesë të shekullit XVIII ka pasur trefish më shumë piratë se sa banorë të thjesht. Që nga ajo kohë, mesa duket Karaibet si për ironi kanë qenë parajsë për hajdutët, diçka që po aplikohet nga ‘piratët’ modern (lexo: hajnat modern).

Për Nasau janë nisur pjesa më e madhe e karaktereve të ‘Black Sails’ në sezonin e tretë, më saktë për të sunduar Nasaun. Në fund shumica mbërrijnë aty për të sfiduar njëri tjetrin për mbretin e ri, i cili mesa duket është përzgjedhja më e mirë për të gjithë. Së paku kështu mendon Rinori.

Xhon Silver mbetet mbreti më i pajtueshëm për të gjithë. Për këtë s’ka dyshim. Besoj që edhe Flint do ta përkrah. Miqësia e këtyre dyve nuk është e fshehtë. Mundësia që të ketë një dyluftim ndërmjet Flint dhe Silver duket pothuajse e pamundur. E pabesueshme. Por, gjërat janë përzier goxha shumë dhe epshi për mbret e ari gjithnjë ndryshon njerëzit e zakonshëm, e lëre me piratët. Sido që të ndodh, kush do që të jetë mbreti i ri ka një mision të qartë – të var Eleanorën, karakteren e preferuar të Luanit.

Nëse Eleanorë lë serialin, atë do e lë edhe unë. Ajo ka bërë njërin nga veprimet më të mira në serial deri më tani duke eliminuar karakterin e Çarls Vein. Personalisht aktrimi i Zach McGowan më ka shkuar nerva, mënyra qysh ka folur kryesisht. Karakteri nuk ka qenë diçka i mangët sa ka qenë aktrimi. Por, mirë që u largua, edhe pse më dukej goxha e pabesueshme të ik në atë mënyrë. Kam pritur që Billy do të bëj diçka, por ngjarje si këto në stilin e GoT tani janë bërë imperativ për serialet që dëshirojnë të jenë në trend. Karakteri i Eleanorës ka qenë një pirate politike tepër e zonja në qëllimet e saja. Pakte me të gjithë djajtë vetëm që të arrij qëllimin e saj, përfshirë edhe atë ngjarje të tmerrshme tek Vejn, ngjarje që bashkëshkruesi im e konsideron më të mirën e sezonit, me ç’gjë pajtohem.

E vërtetë që varja e Çarls Vein ka qenë jo vetëm momenti i këtij sezoni, por ndoshta edhe i krejt serialit deri më tani. Por, ka ndodhur çfarë ka ndodhur, dhe koha të shohim para. Nëse jo Xhon Silver, atëherë pres që së paku Rakham ose Mjekërziu të hakmerren për Çarlsin. Përfundimi s’ka mundur të jetë më i bukur, më ngazëllues. Mëzi pres sezonin e ardhshëm, dhe kuptohet varjen e Eleanorës. Ngjashëm edhe Luani, por kurorëzimin e saj si mbretëreshës (edhe pse ky do e dëshironte për vete).

Një gjë është e sigurt, Nasau do të shkoj flakë sezonin e ardhshëm.

Read More →
Replies: 0 / Share: