Para fundit… – Ditarët e Brazilit

arg-ger

Dhe erdhi fundi i njërës nga Kupat e Botës më interesante, dhe njëherë më të mërzitshme ndonjëherë. Këta dy mbiemra do të ndeshen edhe në finalen e madhe për të përcaktuar më të mirin. Dhe shpesh jo më i miri fiton, prandaj mos u befasoni në rast se argjentinasit të kurorëzohen si ‘më të mirët’ e botës.

E Argjentina ka qenë kombëtarja me lojën më të mërzitshme në këtë garë. Qysh nga grupet deri në finale ka pasur kundërshtarë më inferior se Gjermania, Brazili, e edhe Holanda.

Anti-futbolli….

Skuadra e Sabellas nuk ka luajtur futboll. Ka kërkuar një rast për të dërguar topin në portë, dhe më pas ka pritur fishkëllimën e fundit të referit. Ngjashëm ka ndodhur që nga ndeshja e parë kundër Bosnjës e deri tek përballja me Holandën.

Argjentina është ‘Greqia 2’ që na vjen 10 vite pas kampionatit evropian më të dobët në histori të futbollit. Kampionatit që solli ‘befasi’ dhe lojë të mërzitshme, të kota falë Otto Rehaggelit. Ngjashëm grekët ishin afër të kalonin edhe në çerekfinale e në gjysmëfinale ndoshta. Paramendojeni çfarë ndeshje do të ishte Argjentina – Greqia. Sigurisht jo sikur ajo e ‘94tës.

Argjentina nuk është skuadër e keqe. Ka individ të mirë, por (anti)futbolli që po tregon në këtë Kupë Botë nuk meriton të shpërblehet me asnjë medalje, e lëre më kupë. Loja bazohet në kërkimin e Messit, i cili si gjithmonë me Argjentinën është i përgjumur. Individët tjerë për shkak të arrogancës së tij në fushë janë të detyruar që në çdo rast konkret ti pasojnë topin atij në plan të parë, dhe vetëm nëse ai nuk është në dispozicion atëherë të kërkojnë alternativa tjera. E këto alternativa mungojnë.

Kjo e bën lojën e Argjentinës të bajatshme.

Ekipi…

Në anën tjetër Gjermania nuk ka individ por ka ekip. Ka edhe një trajner që dështon në ndeshje të mëdha. Në Afrikë të Jugut kundër Spanjës ishin të tmerrshëm pasi shkapërderdhen Anglinë dhe Argjentinën. Në Euro 2008 kundër Turqisë fituan vetëm pse gjysma e ekipit të Terimit ishte e lënduar. E pastaj turpërimi nga Italia.

Shpresoj që Loew të ketë mbledhur mend dhe të ofroj së paku gjysmën e asaj që treguan në gjysmëfinale kundër Brazilit.

E në gjysmëfinale loja me qendërsulmues u tregua më e frytshme se stili i Spanjës pa asnjë 9sh. Klose bëri mjaft për të hutuar David Luizin e Danten duke krijuar hapësirë për pesë lojtarët tjerë të repartit të sulmit. Kthimi i Lahm në krah ka lënë më shumë hapësirë për kreativitet dhe fizik në mesfushë.

E për të fituar duhet të bëj të njëjtën gjë që kanë bërë ndaj Portugalisë dhe Brazilit – të luajnë sikur kundërshtari nuk ekziston në fushë. Të bëjnë lojën e tyre pa i vënë mendjen kundërshtarit.

Këtë gabim e kanë bërë krejt kundërshtarët e Argjentinës pos Bosnjës të cilës i kishte munguar vetëm fati për të shënuar më shumë gola.

Për kupën…

Pra, Gjermania duhet të bëj lojën e saj duke injoruar vet ekzistencën e kundërshtarëve në fushë. Të mbajnë topin të hapin sulmuesit anësor, me një mesfushë të postuar lart, dhe të kenë një pikë qendrore në sulm – Klosen.

E Argjentina? Epo Argjentina mund të bëj diçka, apo mund të rrinë badihava siç kanë bërë deri tani. Ose ose… ja një ide gjeniale… të luajnë FUTBOLL!

Luan Morina

Kolumnist për Shqipmedia

ish-kampionet

Fundi i grupeve – Ditarët e Brazilit

Konspiracioni

Sot nis rrethi i fundit i grupeve. Zhvillimi i dy ndeshjeve njëkohësisht do të ndalonte manipulimet të cila vet FIFA po i bën. Rasti i parë është me grupin B që do të përfundoj garat para grupit A për ti lënë mundësinë Brazilit për të zgjedhur se kë do të ndesh në rrethin e parë eliminator. Cili do që të jetë, në daç Holanda, në daç Kili, me lojërat që ka shfaqur Brazili deri tashti do ta ketë të vështirë ti mposht ato. E as mos të flasim për finalen. Krejt faji mund ti lihet lirisht Scolarit që ka bërë një përzgjedhje të dobët të lojtarëve.

Ana pozitive tani e tutje është që kemi vetëm dy orare ndeshjesh në ditë, me mundësinë që në mesnatë të shkojmë në gjumë.

 

F-ja

Bosnja shkon në shtëpi. Sa për fajin e referëve, sa për dobësinë e tyre. Më me qejf s’do të shihja kombëtaren kurrë në Kupën e Botës, se sa të flinin në fushë si boshnjakët.

Gabimet e referëve, padrejtësitë ndodhin gjithnjë. Përgjigja më e mirë ndaj këtyre është të luftosh, të vazhdosh të luash, jo të biesh në gjumë për pjesën më të madhe të ndeshjesh e pastaj të zgjohesh në pesë minutat e fundit. E krejt në fund sa mallkon referin, sa mallkon fatin.

Boshnjakët e humbën vet. Dështuan vet. Ndoshta përvoja i kishte fajet, por megjithatë justifikim nuk ka.

E Nigeria në anën tjetër do të jetë ekipi që shkon me më së paku mëritë në rrethin e dytë. Irani pati një lojë të shkëlqyeshme kundër Argjentinës, por përfundimi mungoi.

 

G-ja

Ashtu siç prisja, Gana dhe Gjermania ofruan spektakël. Gjermanët ishin larg asaj që treguan në lojën e parë, e Gana ishte shumë më e mirë. Ka mundësi që këto dyja të vazhdojnë garat, por duhen shumë kalkulime. Në fakt nuk jam i sigurt që Gana mund të vazhdoj garat. Por, një fitore ndaj Portugalisë do të ishte imperativ.

E me një Ronaldo, në fakt edhe pa të, Portugalia nuk po shfaq kurrfarë loje. Amerikanët ishin të mrekullueshëm. Mëkat ishte që nuk fituan. Provuan nga largësia, megjithëse Beto kishte treguar se është vështirë të mposhtet nga distanca, sidomos në finalen e Europa League. Por, Portugalia nuk ka ekip, diçka që ka SHBA-ja përkundër mungesës së Altidores.

 

H-ja

Belgjika lehtë e qetë kaloi fazën e grupeve. Prisja më shumë, dominim më të madh, por edhe kjo mjafton. Ka disa individë të mrekullueshëm. Wilmots mund të bëj punë shumë më të mirë, po edhe kjo nuk është keq.

E Algjeria mahniti me të mirë. Çfarë dominimi mbrëmë ndaj Koresë. Do të jetë finale e madhe kundrejt Rusisë për të përcaktuar udhëtarin e fundit në rrethin e dytë.

 

Sonte

Spanja dhe Kili do të përcaktojnë fituesin e grupit. Por, do të jetë më interesante të shohim se cila nga këto është më e fortë dhe më e përgatitur. Të dyja ishin të shkëlqyeshme kundër Spanjës, por Australia ishte pak më ndryshe. Të shohim a do të kompletoj Australia turpërimin e Spanjës.

E më vonë Meksika dhe Kroacia përcaktojnë kombëtaren që vazhdon garën dhe atë që shkon në shtëpi me Kamerunin.

18:00     Holanda – Kili

18:00     Australia – Spanja

22:00     Kameruni – Brazili

22:00     Kroacia – Meksiko

benzema

Franca… – Ditarët e Brazilit

Shqiptarët

Ngjashëm si ndeshjen e kaluar, shqiptarët tanë të Zvicrës patën një paraqitje të përzier. Shaqiri duket shumë i vetbesueshëm, deri në një masë edhe mendjemadh. Nëse është në zonë me top, alternativa e parë është të gjuaj vetëm. Kjo nuk po i shitet. Xhaka, vazhdoj të mendoj se më mirë do të luante 6sh apo 8sh, pra mesfushor më defanziv. Derisa Mehmedi përkundër zhvendosjes anash arriti të gjendej disi në fushë, duke shënuar. Behrami ishte dështimi i ditës. Goli i fitores i shpëtoi performancën që ishte për kritikë edhe në ndeshjen e parë. Mbrëmë pati gabime që u ndihmuan edhe më shumë nga keqpozicioni i Benaglios.

Xhemajli meriton të startoj përkrah Inlerin, duke zhvendosur Behramin në krahun e djathtë të gjysmësulmit ku do të ishte më shumë i preokupuar me ofanzivë se sa me defanzivë. Pra, nuk është marre ti ketë Hitzfeldi të pesë shqiptarët në fushë.

KostaRika

Ekipi që të gjithë e konsideronim si autsajder në grupin D sipas të gjitha gjasave do të kaloj në rrethin e dytë si i pari, e ndoshta mund të arrij edhe në çerekfinale kur kemi parasysh kundërshtarin nga D-ja. Nevojitet fitorja e tyre për debaklin e merituar plotësisht për Anglinë.

Italianët ishin të painteresuar për lojë, pa ide, dhe të dobët. Është kjo gjendja e tyre, forma e tyre prej ‘kampioni’ që e quante Lippi para disa ditëve.

D-ja

Në grupin D do të kemi finalen ndërmjet Uruguajit dhe Italisë. Një Uruguaj më i përkushtuar s’do të ketë punë të vështirë me një Itali të fjetur, sikur ajo e djehit. Anglezët do të largohen si të fundit, dhe është rezultati më i merituar për punën e amatorit Hodgson.

E-ja

Franca ka siguruar pozitën e parë. Është e pamundur të humbin nga Ekuadori me 4 gola diferencë, apo që Zvicra të fitoj me 5 gola diferencë ndaj Hondurasit. Të dyja këto rezultate do të largonin francezët. Por, ata ishin të mrekullueshëm në kundërsulme dje. Valbuena, më i nënvlerësuari nga unë, por i preferuari i Deschamps që nga kohët e Marseille, qe i mrekullueshëm me Benzema e Giroud në sulm. Tani kur kemi parasysh që në rrethin e dytë mund të takohen me Bosnjën apo dikë edhe më të dobët, francezët hyn në mesin e kandidatëve që shumë lehtë mund të arrijnë gjysmëfinalet.

Sonte…

Do të jetë interesante të shohim vendosjen e Argjentinës në fushë. Ishin tepër defanzivë ndaj Bosnjës xhiron e kaluar. Kundër Iranit nuk i pret një punë e vështirë, aspak. Bosnja duhet të tregoj pjekuri ndaj Nigerisë, dhe një lojë si kundër Argjentinës do tu sjell rrethin e dytë.

Gjermania dhe Gana do të jetë një përballje e shkëlqyeshme. Pres shumë futboll të mirë nga këto ekipe, pasi asnjëra nuk shfaq lojë të mërzitshme, të mbyllur e defanzive.

18:00     Argjentina – Irani

21:00     Gjermania – Gana

00:00     Nigeria – Bosnja e Hercegovina

suarez

Kur shpërthen Suarezi – Ditarët e Brazilit

 

Liverpooli…

Po të ishin Gerrard dhe Henderson të mirë, Liverpool do fitonte Premier Ligën. Por, nuk  ia dolën. Ka shumë lojtarë më të mirë në atë pozitë, por anglezët përsëri luajtën pa mesfushë. Dhe përsëri humbën. Roy Hodgson duhet të shkoj. Ka dështuar në çdo aspekt. Anglia pati të gjitha mangësitë e ndeshjes së kaluar aty në shesh, sikur asgjë të mos kishte mësuar Hodgson nga ndeshja e parë. Tani radhën e ka Kosta Rika që ti turpëroj me goditjen përfundimtare. Kjo Angli ka talent, por nuk ka ekip.

 

Vendasit…

Është një ndjenjë më ndryshe të shohim kombëtaret e Amerikës së Jugut me gjithë ata përkrahës në Kupën e Botës. Dhe kjo po shpaguhet në mënyrën më të shkëlqyeshme, tani edhe me fitoren e Uruguajit. Kolumbianët dhe kilianët kanë arsye për të festuar, e derisa edhe të zakonshmit, Brazili e Argjentina pritet të kalojnë në rrethin e dytë, gjasa ka edhe Uruguai.

Edhe mbrëmë ekipi i Tabares ishte i mirë, por dështuan në mbyllje. Nuk ishin të aftë të mbroheshin, dhe ndoshta më mirë do të ishte sikur të sulmonin më shumë. Mungesa e një mesfushori që do të qarkullonte topin e bën këtë të pamundur. Suarez dhe Cavani shfaqën një partnerit të shkëlqyeshëm, por nuk është maksimumi.

Kolumbianët ishin të mrekullueshëm në kundërsulme. Paramendojeni sikur të ishte edhe Falcao. Këta janë serioz për këtë edicion të Kupës dhe mund ti shohim lart në renditje në fund.

 

Samurait, meh…

Edhe pse zhvilluan pjesën më të madhe të ndeshjes me një lojtarë më shumë në fushë, japonezët nuk arritën të fitojnë. Dhe në këtë rast, gjithçka pos fitores është humbje, edhe barazimi. Një Kupë dëshpëruese për ‘samurait’. Prej grekëve edhe ashtu nuk kam pritur ndonjë gjë këtë vit. Nuk më befasuan.

 

C-ja

Nuk prisja asgjë më pak nga Kolumbia. Por, dëshpëruese është paraqitja e Japonisë. Dhe pasi këto dy skuadra ndeshen në xhiron e fundit, mund të themi se Japonia është e mënjanuar tashmë. Por, Greqia akoma ka gjasë teorike të kaloj, megjithatë me lojën që kanë shfaqur nuk meritojnë. Mund të shfrytëzojnë problemet jashtë-fushe të Bregut, tragjeditë që u kanë ndodhur si Deit ashtu edhe Toure. Por, është koha e fundit që Bregu të kaloj fazën e grupeve.

 

Sonte…

Italia është favorite absolute ndaj Kosta Rikas. Por, nënçmimi nuk po i kryen punë kombëtareve në këtë garë. Zvicra dhe Franca pritet të japin një ndeshje të shkëlqyeshme dhe pres që zviceranët tanë të shkëlqejnë edhe një herë. Franca ka probleme në ofanzivë. E ndeshja e mesnatës mund të jetë interesante vetëm për ata që vuajnë insomnia. Së paku në letër, por lojëra të dobëta nuk ka pasur akoma në këtë garë, dhe besoj që nuk do të ketë.

18:00     Italia – Kosta Rika

21:00     Zvicra – Franca

00:00     Hondurasi – Ekuadori

Luan Morina

Kolumnist për Shqipmedia

Spain-out-players

Kur fundoset Spanja – Ditarët e Brazilit

Spanjollët…

Dikush e ka dashur me gjithë zemër, e dikush sikur unë e ka urryer mënyrën e futbollit spanjoll. Disi ka qenë e suksesshme për të ju sjell tre tituj, asnjëri më bindës se Euro 2012. Sidoqoftë, tani është koha ta varrosim këtë kombëtare që padyshim do të lë hapësirë në histori të futbollit.

Edhe mbrëmë sikur me Holandën, ishin të humbur, pa ide, pa emocione, pa dëshirë për të luajtur. Spanja e pat të veten, dhe shmangja e një turpërimi tjetër, nga Australia duhet të jetë qëllimi kryesor i këtij turneu.

Adios…

 

Kroatët…

E kur kroatët kanë të gjitha kushtet themelore të futbollit, atëherë të kënaqin. Duke nisur nga goli i parë mbrëmë, kroatët dominuan duke pikturuar një lojë të kënaqshme për syrin e një futbolldashësi. Kovac kishte bërë zëvendësimet e duhura para ndeshjes me Sammirin në pozitën e 10shit (më pëlqen ti numëroj pozitat në fushë, sipas metodës së vjetër) dhe Manduzikin e rikthyer në formacion.

Tani më ish-sulmuesi i Bayernit shënoi dy gola të thjeshtë, duke rritur sadopak çmimin para largimit nga bavarezët. Kroatët patën një mesfushë defanzive të shkëlqyeshme, ngjashëm si në ndeshjen e parë, dhe kësaj radhe funksionuan edhe krahët ofanziv.

Tani i pret finalja kundër Meksikës, dhe çfarë finale se…

 

Kengurët…

Për pak sa nuk befasuan edhe Holandën. Kombëtarja më e dobët e kampionatit (në letër dhe para fillimit) ka shfaqur dy ndeshje të shkëlqyeshme. Thjesht kanë qenë të parezervë në fushë, kanë treguar gjithë ato që dinë, dhe kjo iu shpagua si atyre me dy ndeshje të mrekullueshme, si neve si shikues. Në mesin e kujtimeve të mira për ta, do të na mbetet edhe goli fantastik i Tim Cahill, që megjithatë mbetet pas atij të Van Persies për mua. Më zor është të kalkulosh goditjen e topit me kokë se sa me këmbë nga një asistim aq i largët.

 

B-ja…

Tani në grupin B do të mbetet kalkulimi për të ndarë dy pozitat e para në grup. Kush dëshiron Brazilin e kush Meksikën apo Kroacinë. Ndeshjet e B-së do të zhvillohen para atyre të A-së të hënën, që do të thotë se së pari Holanda e Kili duhet të përcaktojnë pozitat pastaj të presin se çfarë do të bëj Brazili. Një përballje jugamerikane ndërmjet Brazilit dhe Kilit do të ofronte futboll cilësor, por, me këdo që takohen Kilit nuk është për tu hedhur poshtë. Ka mundësi që të dy skuadrat e B-së të kalojnë në çerekfinale pa marrë parasysh kundërshtarët.

 

Sonte…

Çfarë mbrëmje na pret sonte! Kolumbia dhe Bregu i Fildishtë do të përcaktojnë ndoshta kombëtaren e radhës që kalon në rrethin e dytë. Mbi të gjitha presim një lojë të shkëlqyeshme me jugamerikanët favorit.

Uruguai dhe Anglia do të përcaktojnë se cili nga favoritët do të pres biletat për rikthim në shtëpi. Ndërkohë ngjashëm si në ndeshjen e parë, edhe japonezët dhe grekët pritet të shfaqin një futboll të bukur, pasi të dyja janë në një baraspeshë në cilësi.

18:00     Kolumbia – Bregu i Fildishtë

21:00     Uruguai – Anglia

00:00     Japonia – Greqia

Kur mungon Nishimura – Ditarët e Brazilit

Çakëri

Vështirë ishte të gjenim dikë më patetik se Fred. Por, ja që Marcelo doli në skenë mbrëmë kundër Meksikës. Megjithatë vonimi i tij për tu rrëzuar vetëm pasi Martinez kishte ngritur duart ishte një simulim tjetër i pështirë që Çakëri do të duhej ta sanksiononte me të verdhë.

Po të ishte Nishimura do të ishte edhe penallti, pse jo?! Problemi është që në ndeshjet e deritanishme ka pasur më shumë se tre raste simulimi, dhe asnjëri nuk është sanksionuar. Por, referimi është përmirësuar dukshëm, kryesisht për shkak të angazhimit të referëve evropian. Çakëri njihet për disa gafe që ka bërë gjatë karrierës në Champions, mirëpo refer perfekt si Collina vështirë është të gjendet sot.

Zero… Zero…

Brazili dhe Meksiko luajtën baras, pa gola. Ishte ndeshja e dytë. Por, kjo ishte shumë më interesante. Doli në pah Brazili i vërtetë pa ‘ndihmën’ e referëve. Përballë pati një rival më të përgatitur se Kroacia. Por mbi të gjitha, përballë pati Ochoan. Gjatë kësaj serie të kolumneve kam përmendur se portjerët e kombëtareve latino-amerikane po shkëlqejnë. Ochoa ishte vetëm i radhës pas heroizmave të Navas.

Ndeshja e mbrëmshme ishte shembulli më i mirë që edhe një ndeshje pa gola di të jetë argëtuese.

Një me një luajtën rusët dhe koreanët, por që ofruan një ndeshje shumë më pak argëtuese. Dy gola të shënuar, për një barazim të lodhtë që i jep më së shumti shpresë Algjerisë.

Zëvendësimet

Algjeria kënaqi me një lojë guximtare dhe të parezervuar kundër Belgjikës. Shokët e Januzajt për pak sa nuk dështuan sikur Uruguaji. Do të ishte mëkat të dështonte qysh në fillim edhe Belgjika. Megjithatë zëvendësimet e Wilmots, i cili qysh në fillim nuk kishte dërguar formacionin më të mirë në fushë, e kryen punën.

Belgjika është me një hap në rrethin e dytë, e Algjeria nuk do ta ketë më të vështirë se që e pati mbrëmë kundër Rusisë e Koresë.

A-ja…

Meksiko pati rast të mirë të siguronte rrethin e dytë. Tani ju mbetet në duelin e drejtpërdrejtë kundër Kroacisë të sigurojnë kalimin, kuptohet nëse kroatët nuk dështojnë kundër Kamerunit. Iu nevojitet një Olic dhe Pletikosa shumë të mirë, dhe një Kovacic në formë.

Brazili vetëm se është në rrethin e dytë me një këmbë. Por, loja e të përzgjedhurve të Scolarit nuk është bindëse. Titulli nuk do të vijë me këtë lloj loje.

Sonte

Do të jetë interesante të shohim Holandën sonte. Australia tregoi se nuk është për tu nënçmuar. Kilit i konvenon edhe barazimi deri diku. Spanja duhet të fitoj dhe të tregoj një lojë kampioni. Nga Kroacia pres më shumë përkushtim se sa në ndeshjen kundër Brazilit.

 

18:00     Australia – Holanda

21:00     Spanja – Kili

00:00     Kameruni – Kroacia

top20

Top 20shi televiziv

Gjithnjë është vështirë të zgjedh më të mirët e sezonit televiziv, por ky vit ishte pak më me telashe. Vendosa të mos përfshijë serialet e huaja, të cilat këtë vit ishin më të shumta në numër, por megjithatë cilësia mungonte, sidomos komeditë dhe serialet për tinejxherë.

Pra, kam përfshirë vetëm programet që prodhojnë vet kanalet me përjashtim të ngjarjeve sportive që transmetojnë, e të cilat sigurisht nuk janë prodhim i kanalit, por një vendim i drejtë apo i gabuar për të sjell atë ngjarje.

Sasia e programeve është e bollshme, cilësia është shumë e pakënaqshme. Do të mund ta bëja edhe vetëm Top5 e Top10, apo sikur një vit edhe Top50, por disa programe nuk ja vlen as të përmenden.

Si zakonisht lista shpreh mendimin tim personal, dhe është rezultat i më shumë se 500 orë të kaluara para televizionit me programe vendore.

Është edicioni i pestë i kësaj përzgjedhjeje. Më shumë për renditjet e viteve të kaluara mund të gjeni tek Telekomanda.com

Për çfarëdo komenti në lidhje me listën, mospajtimeve, pakënaqësive e sendeve tjera mund të gjeni mënyrën të kontaktoni në morinaluan.com

Luan Morina
Kritik për TV&Film

Lista e më të mirëve në kanalet tona këtë sezon televiziv është si në vijim:

Top 20 – Kosovë

20.  1st Minute (First Channel)

Të jem i sinqertë First Channel nuk ka shumë programe që më pëlqejnë. E di që jo të gjithë mendojnë si unë, dhe respektoj mendimin e tyre. 1st Minute e gjen veten në Top20 për vetëm një arsye. Ajo është debati ndërmjet Valon Malokut dhe Fisnik Ismailit. Debati kishte pasur një periudhë ‘parapërgatitore’ me kundërthëniet e tyre në Facebook, që mund të ketë krijuar një audiencë të mirë, ndoshta disa që e kanë shikuar edhe për të vetmen herë sikur unë.

19.  Stinë dashurie (RTK)

Dukej si projekt interesant. Ishte episod i parë i mirë, më pëlqeu. Por, nuk më tërhoqi të kthehem për më shumë episode. Tregim normal, dramë me ngjyra telenovele vetëm se e lokalizuar deri në një masë. Të gjithë ato xhirime jashtë vendit mendoj që kanë qenë të panevojshme. Nuk di që shumë veta e kanë përmendur për të mirë. Megjithatë është mirë të nxiten prodhimet vendore, por, me tema më të hareshme që na shmangin nga këto ‘njolla’ të historisë dhe shoqërisë sonë. Për këtë arsye komeditë kanë shkëlqyer, derisa dramat e kanë pasur një sezon dhe në arkiv.

18.  Ora 7 (Klan Kosova)

Akoma mbetet programi më i mirë i mëngjesit. I vetmi në këtë listë. Keka bën punë të mirë në rolin e moderatorit, diçka që nuk gjenden as tek ‘Sot’ i mbipopulluar me gjininë e kundërt, e as tek dy programet e mëngjesit në kanalet tjera kombëtare. Gjithnjë është zgjedhja e parë e imja për programin e mëngjesit.

17.  Telekino (RTK)

Vazhdon të mbetet programi më i mirë për film edhe më tutje. KTV ka pasur një tentim të bëj diçka të ngjashme, por mund të them lirisht se kanë dështuar. Telekino vazhdon të mbetet guida kryesore nëse dëshironi të merrni lajmet e fundit për filmin. Gjithashtu së fundmi janë popullarizuar edhe Maniakat n’Facebook.

16.  Pulsi (KTV)

Kalimi i Pulsit nga një program ekskluziv për shëndetësinë në një program debati me shtrirje më të gjerë ka qenë një vendim i mençur për mendimin tim. Mefail Bajqinovci është adaptuar lehtë nga intervistat 1me1 në debate, dhe po bën punë të mirë. Ideja më e mirë do të ishte që programi të mbetet i përqendruar në fushën e përafërt me shëndetësinë, të diskutoj edhe për tema shoqërore, pasi ka mjaft çka të diskutohet për këtë.

15.  Zona e Debatit (Klan Kosova)

Shumë më e mirë se Zona B. Baton Haxhiu është njëri ndër moderatorët më arrogant dhe të njëanshëm që do ti gjejmë në televizion. Është vetëm mendimi im, por ka njerëz që pajtohen me këtë mendim. Vetëm pse ke në dorë kameramanin dhe regjisorin, nuk mund të kyçësh e ç’kyçësh këdo kurdo, e të ofendosh e nënçmosh dikë në televizion siç ndodhi rasti me njërin nga kandidatët për kryetarë të Mitrovicës.

Por, ata që e vendosin në këtë vend janë moderatorët dhe mysafirët që përkundër të gjitha që përmenda më lart, akoma vazhdojnë të jenë mysafirë dhe panelistë shumë interesant.

14.  NBA në Kujtesa (K-Sport)

Që nga kur Kujtesa vendosi të bënte pakon e sportit, platforma ka arritur të sjell disa nga ngjarjet më të mira sportive në Kosovë. Dhe krejt kjo me një çmim jashtëzakonisht të favorshëm për ambientin tonë. La Liga pati njërin nga sezonet më fantastike, dhe kjo vetëm sa pritet të bëhet edhe më interesant vitin e ardhshëm. Ngjashëm ishte edhe me Ligue 1 dhe Euroligën.

Por, ajo që shkëlqeu këtë vit ishte NBA. Si një fans i sporteve amerikane në përgjithësi, dhe NBA në veçanti ka qenë një kënaqësi që Kujtesa ka sjell për të gjithë kosovarët këtë ngjarje. Ishte një sezon fantastik, dhe shpresoj që Kujtesa të sjell edhe më shumë këso lloj ngjarjesh.

13.  Njerëzit dhe kujtimet flasin (KTV)

Është programi më i mirë që ka të bëj me historinë e luftës. Nuk ka nevojë për muzikë folklorike në sfond, për thurje të vargjeve poetiko-patriotike nga persona që ndoshta nuk kanë lidhje fizike me atë për të cilën flasin. E kam llafin për shumë ‘dokumentar’ që vijnë në RTK kohë pas kohe, edhe në prime-time.

Ky program sjell përvojën tmerruese të njerëzve që kanë parë me sytë e tyre të bëmat e luftës së fundit. Është program ‘i rëndë’ për zemër dhe tru, por, është program jashtëzakonisht i realizuar mirë.

12.  Imazh (RTK)

Imazh ka kaluar një sezon të përzier të them. Disa herë ka lëvizur nga skema, ka shtuar disa rubrika, lojëra që nuk më kanë pëlqyer.  Është mirë i realizuar, por, po lëvizën në kahun e kundërt. Ka shumë talent dhe aftësi për të bërë më mirë.

11.  Liga e Kampionëve (RTK)

Ka shumë pak gjëra në RTK për të cilat mund të flasim fjalë të mira. Ndër këto është departamenti i sportit. Si i vetmi kanal kombëtar që transmeton sport, RTK e ka dhënë provimin. Sjell dy garat më të mira në futboll, të gjitha ngjarjet e mëdha të kombëtareve, si dhe përvojën e skuadrave tona në skenën ndërkombëtare. Cilësia e garave është e mahnitshme, por komentimi mund të jetë shumë shumë më i mirë. Nuk mjafton vetëm Arben Berisha.

10.  O Sa Mirë (T Plus – Ipko)

Seriali i preferuar për shumë veta. E di që shumë flasin, e shikojnë dhe e duan këtë serial. Unë nuk jam në mesin e tyre. Ka shumëçka që nuk shkon me serialin. Ambienti i njëjtë, riciklimi i skenave komike, dhe mbi të gjitha të qeshurat artificiale tepër të shpeshta. Në asnjë serial nuk mund të qeshim për gjysmën e kohës së serialit që transmetohet. Tentimi i skenaristëve për të bërë çdo skenë komike, e duke vënë të qeshura artificiale në çdonjërën prej tyre më ka bërë që të mos përcjell këtë serial. Personalisht s’mund të duroj këto gjëra. Kasti i aktorëve është impresiv, ngjashëm si tek ‘Stinë dashurie’ por realizimi nuk është në nivel.

9.    Info Magazine (Klan Kosova)

Shumë më i mirë se Zonat e Batonit. Magazinë që prek temat e ditës dhe është një nga alternativat më të mira për të nisur mbrëmjen gjatë sezonit të dimrit. Shpesh janë debate me dy mysafirë 1me1 dhe moderatorin që dalin të jenë shumë të frytshme. Më pëlqen, sidomos në sezonin e dimrit.

8.    Drejtësia në Kosovë (RTK)

Emisioni që është spin-off i JnK-së ka bërë shumë gjëra të shkëlqyeshme viteve të fundit sa është në transmetim. Kontributi i tyre në këtë shoqëri nuk ka munguar as sezonin e kaluar televiziv. Emisioni vazhdon të prek tema të duhura, është i realizuar për mrekulli dhe padyshim që meriton vend në mesin e emisioneve më të mira në televizionet tona. Më pëlqen mjaft shumë, por ngjashëm si JnK preferoj ta shikoj në ueb.

7.    Oxygen (KTV)

Kalimi i Oxygen në KTV, i ka dhënë më shumë hapësirë kohore Besim Dinës. Por, të premten në mbrëmje unë s’do ti kaloj gati tri orë me vetëm një program televiziv. Ndeshja e futbollit zgjat 105 minuta, dhe nëse ti e tejkalon kohën që ka një ndeshje futbolli për një program televiziv atëherë teprohet. Më pëlqejnë debatet, shumica janë interesante, por stili i komedisë nuk është për qejfin tim. Kuptohet kjo i pëlqen një shumice, dhe e respektojmë këtë. Por, pjesa për lojën shpërblyese do të mund të ishte e ndarë veçmas dhe të transmetohet një ditë tjetër.

6.    Jeta në Kosovë (RTK-RTV21)

Personalisht nuk kam mundur të shikoj asnjë debat parazgjedhor. Në fakt, nuk kam dashur. Por, e di që shumica kanë lavdëruar punën e Jeta Xharrës gjatë kësaj periudhe. Unë s’do të ishte e drejtë të vlerësoja diçka që nuk kam parë, por kam shikuar disa debate të JnK këtë sezon, shumicën në ueb. Jeta Xharra është ajo e vjetra dhe po bën një punë të shkëlqyeshme.

5.    Fehi’s Show (RTV21)

Komedieni më i mirë në televizionet tona për mendimin tim. Si një fans i ‘late-talk show’ amerikane, mund të them që nuk i afrohet askush më shumë se Fehi’s Show për kah cilësia. Është program qesharak, ka rubrika të mira, por sikur të kishte më shumë emisione do të ishte më mirë.

4.    Vikendi (RTK)

Dyshja e njërit ndër shout më të mirë të pasluftës – Meselation, Blerim Peci dhe Fehmi Ferati janë në Top 5. Edhe një herë Vikendi është para. Vazhdon të jetë emision argëtues, ka skena të mira, rubrika komike, por ka pasur kufizime të shumta në kohë këtë sezon. Realizohet për mrekulli dhe është ndër të paktë shou që ja vlen të shikohet. Shpresoj që përkushtimi mos të bie, pasi sezoni i parë mendoj që ka qenë më i mirë se ky i fundit.

3.    Te Linda (KTV)

KTV gjithnjë ka kontribuar në sjelljen e emisioneve të gatimit. Por, asnjëri nuk mund të kaloj ‘Te Linda’. Është emisioni më i mirë për gatimin që vjen në KTV, duke pasur parasysh edhe Nigellan e Jamien që kanë qenë transmetuar më parë. Te Linda ofron receta të thjeshta, të përshtatshme për ne në krahasim me ato që përmenda më lartë.

2.    Rubikon (KTV)

Adriatiku vazhdon të jetë lideri i debatave në emisionet tona. Si në debate si në intervista 1në1, falë përvojës që ka akumuluar tërë këto vite, Adriatiku ofron Rubikonin të përkryer si një emision debati. Nuk është lehtë të jesh kundrejt ti në debat e lëre më në intervista 1në1. Pyetjet e bëra janë gjithnjë sipas rendit të caktuar, të ndërlidhura me temën dhe me një kohështrirje që nuk të lë të kërkosh më shumë në fund.

Debatet nuk i sheh të eskalojnë nga tema dhe karakteri, nuk ka ngritje të zërash, nuk ka fytyra të ngrisura, e lëre më fjalë banale. Thjesht është lakmi dhe shembull për të tjerët.

Më pëlqen të shikoj kurdo që kam kohë të lirë dhe nuk kam asnjë dyshim që është më i mirë se të gjithë emisionet që përmenda më lart.

  1. Interkativ (KTV)

Pas Rubikon, Interaktiv është emisioni i dytë nga KTV që fiton titullin e ‘kampionit’. Sa për një sezon fantastik, sa për cilësinë e akumuluar në të gjithë këto vite të transmetimit. Dhe çdo vit më duhet të përmend urrejtjen që kam pasur ndaj këtij programi kur zëvendësoi komeditë gjysmë-orëshe që sillte KTV para gjumit gjatë viteve tona të adoleshencës.

Por, tani ajo mbetet vetëm një kujtim i mirë, dhe një kohë e papërdorur në maksimum nga KTV siç ndodhi tani me Interaktiv. Më mirë nuk ka ku të shkoj. Xhema me kolegë po bën punë të mrekullueshme. Intervistat janë të shkëlqyeshme, panelistët e rregullt të mahnitshëm, e krejt kjo e bën njërin nga emisionet më të mira të shfaqura ndonjëherë në televizionet tona.

Interaktiv këtë vit ngjitet më së larti në podiumin e programeve më të mira kosovare.

 

 

Top 20 Shqipëri

20.  Vizioni i pasdites (Vizion Plus)

Vizioni i pasdites ka mbetur i vetmi emision që ia vlen të shihet në këtë pjesë të ditës. Pasdite në Top Channel nuk më ka pëlqyer kurrë me Lamën, derisa edhe më dobët i realizuar është Takimi i Pasdites me Magjistarin. Sigurisht që nuk jam audienca kryesore për këto emisione, mirëpo nëse më duhet të zgjedh nga këto tria, atëherë zgjedh Vizioni i Pasdites.

19.  Kënga ime (Klan TV)

Shumë më mirë i realizuar se sa ‘The X-Factor’. Ndoshta ndihmon faktin që nuk kemi Alketën për të na shurdhuar me mbidozën e emocioneve që vijnë në shprehje në çdo moment që lëshohet mikrofoni i saj. Për nostalgjikët e Këngëve të shekullit, muzikës së mirëfilltë shqipe, është një emision që deri disi na mbulon atë mungesën që kemi për këtë lloj muzike.

18.  Amerikani i parë në lajme (Agon Channel)

Talent shou i realizuar në mënyrë shumë të mirë nga Agon Channel. Ka një juri të mirë, konkurrentë të denjë, dhe realizimi teknik është në nivelin e kënaqshëm. Juria është e mirëfilltë, profesionale, ngjashëm me moderatorët. Sezoni i parë i mirë për ‘Amerikani i parë në lajme’.

17.  Dita e shtatë (Agon Channel)

Kush do të shpenzonte një të diele të plotë për të shikuar vetëm një emision. Njëqind herë do të zgjidhja një ‘maratonë seriali’, apo transmetime sportive përpara ‘E diel’, ‘E diela shqiptare’ e ‘Dita e shtatë’. Mos harrova ndonjë?! Megjithatë, nëse ngjashëm si tek programet e pasdites, edhe këtu duhet të zgjedh njërën, atëherë padyshim që do të shkoj me ‘Dita e shtatë’. Sjell një atmosferë ndryshe, jo të çoroditur, të thjeshtë, dhe me përmbajtje më thelbësore.

16.  Agonland (Agon Channel)

Agonland është vetëm një emision shtesë në grumbullin e emisioneve të ngjashme që sjellin televizionet tona. Megjithatë arrin të jetë emision më ndryshe për botën e shoubizit. Gjëja kryesore që e bën special është koha që kalohet jashtë studiove të zakonshme, enterierit, duke u përqendruar më shumë në eksterier. Përmbajtja kurrë nuk mungon, e edhe stafi gjithnjë në krye të detyrës.

15.  Select (Top Channel)

Pak ndryshime kanë ndodhur në Select gjatë të gjithë këto sezoneve televizive. Megjithatë më pëlqen realizimi i emisionit. Vazhdon të jetë një realizim i mirë, interesant, dhe si gjithnjë shkëlqen si në realizimin teknik, ashtu edhe në përgatitjen e stafit. Gjithnjë i ndihmon dhe ndihmohet nga Top Fest duke bërë një korrelacion të shkëlqyeshëm ndërmjet tyre.

14.  Next (Vizion Plus)

Impresiv është zhvillimi i Next gjatë këtyre viteve të transmetimit. Është një realizim i shkëlqyeshëm dhe destinacioni kryesor për adoleshentët dhe interesat e tyre. Realizohet më mirë se emisionet konkurrente dhe gjithnjë sjell risi.

13.  Të parët (Agon Channel)

Emisioni i preferuar i mëngjesit. Është emision ‘për tokë’, i realizuar mirë, thjeshtë dhe shkëlqyeshëm. Na largon nga ‘bajatet’ që nuk ndryshojnë tashmë disa vite në emisione konkurrente. Moderatorët janë të mirë, realizim teknik po, sjellin tema interesante çdo mëngjes, dhe nuk teprohet.

12.  A Show (Agon Channel)

Aftësitë e Adi Krastës si autor emisionesh kurrë nuk kanë qenë në dyshim. Si gjithnjë ai vazhdon të jetë shembull i përkryer i një moderatori modern. Bisedat e tij me mysafirët, intervistat gjithnjë janë të shkëlqyeshme, të qeta, të kënaqshme për tu ndjekur. Pa marrë parasysh se kush është mysafiri, biseda gjithnjë është në nivelin e duhur.

11.  Zonë e ndaluar (Vizion Plus)

Është një formë e dokumentarit javor që kurrë nuk lë mungesë temash për të shtjelluar. Është një ndër programet më të mira në Vizion Plus, dhe me një orar tepër mirë të përcaktuar. Andi Bushati është më meritori që kemi një emision kaq mirë të përgatitur.

10.  Opinion (Klan TV)

Është dekada e dytë e Blendit në televizion. Sidoqoftë, gjithë ai numër i emisioneve gjatë një jave tepron dhe na bën bajate deri në një masë Opinionin. E kuptoj që i njëjti shikues nuk mund të shikoj të gjithë episodet në një javë, pasi thjeshtë të gjitha nuk janë tema që i interesojnë, por, rreziku është kur asnjë nga temat e javës, mysafirët, debatet nuk del të jetë interesante. Ekspozimi i tepërt mund të sjell edhe humbjen e shikueshmërisë. Nëse jo atë, atëherë humb interesimi.

9.    Exclusive (Top Channel)

Ish-kampioni këtë vit është në pozitën e tetë. Jo që ka rënie në cilësi, përkundrazi ka pasur disa nga emisionet më të mira në ekzistencën e tij, por kam vendosur të lë më lart emisionet më ‘argëtuese’. Exclusive kurrë nuk më dëshpëron. Temat, kohëzgjatja, termini, realizimi, gjithçka është e përkryer.

8.    Top Story (Top Channel)

Top Story është më lart se Opionin për herë të parë. Vazhdon të mban një nivel të lartë të realizimit. Mysafirët, temat, dhe më kryesorja, transmetimi një herë në javë e bëjnë Top Story, emisionin e debatit më të përzgjedhur. Sokol Balla ka bërë një punë të shkëlqyeshme tërë këto vite, duke mos manipuluar më shumë se që duhej me formatin, dhe si rrjedhojë kemi një ‘Top Story’ perfekt. Padyshim emisionin më i mirë i debatit në ekranet shqiptare.

7.    MasterChef Albania (Top Channel)

Si çdo herë, realizimi teknik i formateve ndërkombëtare që adaptohen nga Top Channel është i realizuar në nivelin më të lartë të mundshëm. Kjo nuk mungon as tek MasterChef Albania. Por, ka shumë gjëra që nuk shkojnë, dhe shpresoj të përmirësohen në sezonin e dytë. Së pari, sfidat për konkurrentët janë jo shumë të denja për kuzhinierë profesionist. Pastaj, juria provon të shtiret si e fortë, si një Gordon Ramsay, por, duket se kjo është vetëm sipërfaqësore. Gjithashtu çdo episod zgjat më shumë se që duhet, më shumë se versionet tjera ndërkombëtare.

6.    Portokalli (Top Channel)

Shumë gjëra kanë ndryshuar tek Portokalli gjithë këto sezone. Nuk është Portokallia e viteve të lavdit, por, megjithatë vazhdon të mbetet aty kah kreu. Akoma është në Top 10, pasi ka skeçe, elemente vërtetë interesante. E pastaj janë ajo pjesa e kotë, dëshpëruese, zhgënjyese, që i humb edhe emrin e mirë që ka fituar tërë këto sezone.

5.    Al Pazar (Vizion Plus)

Agron Llakaj po bën punë të mirë tek Al Pazar. Më pëlqen puna e tij. Gjithmonë më ka pëlqyer, dhe nuk ndjehem aspak i zhgënjyer as me episodet më pak interesante të Al Pazar. Mysafirë të mirë, skeçe të shkëlqyeshme, kast shumë mirë i përzgjedhur. Al Pazar është ndër emisionet më të mira të Vizion Plus.

4.    Ça Thu (Agon Channel)

Saimir Kodra dhe Gentian Zeneli kanë bërë një dyshe të shkëlqyeshme në TV. Ishte koha e fundit që të ndahet dyshja e Fiks Fare pasi gati vetëm kishte nisur të plakej prezenca e tyre në Fiks Fare. Saimiri dhe Gentiani kanë një harmoni të shkëlqyeshme në Ça Thu. Kjo i jep shije emisionit dhe e bën të kënaqshëm për të shikuar. Kanë përfituar më së shumti nga ‘mosha televizive’ e Fiks Fare, të cilën ka disa vite që nuk e përcjell pos për ‘mostër’ të kësaj liste.

3.    Apartamenti 2XL (Vizion Plus)

Një shkapërderdhje e formës ‘Portokalli’ ka goditur këtë sezon 2XL. Por, për dallim nga ‘Portokalli’ formati e bën 2XL më pak të lëndueshëm ndaj dezertimeve. Megjithatë mungesa e Ermalit e Gentianit është më se e qartë, por angazhimi me kohë i Albanos, e Cubit të cilët tani janë në mesin e ‘veteranëve’ me trungun e vetëm Julianin kanë bërë që ikja e tyre mos të lë edhe aq shumë hapësirë të pambuluar. Gjithashtu largimi jo i menjëhershëm i të dyve ka ‘ndihmuar’ programin.

Sidoqoftë, me apo pa ata dy, 2XL vazhdon të mbetet një ndër programet më të mira shqiptare.

2. The Voice (Top Channel)

Padyshim formati më së miri i adaptuar. Realizimi teknik, siç e përmenda më lartë, nga Top Channel është i mahnitshëm. Juria me Sidritin, Eltonin e edhe Almën është gjithnjë në nivelin më të mirë. Largimi i Miriamit ka lënduar formatin. Aurela nuk është ndër artistet më të preferuar nga unë, prandaj nuk mund të them se ka mbuluar hapësirën e lënë nga Miriam. Presioni për të zëvendësuar atë, para përvojës së saj ka qenë i dukshëm qartazi. Gjithashtu do të ishte edhe më mirë sikur të kemi edhe një moderator më pak ‘energjetik’, më të qetë. Por…

1.    6 Ditë pa Ermalin (T Plus)

Edhe pozita e kampionit i takon njeriut më komik në televizion, Ermal Mamaqit. ‘6 Ditë pa Ermalin’ është programi më i mirë në televizionet shqiptare sezonin e kaluar. Ka një format të përkryer, i realizuar për mrekulli. Ermali prek temat e javës me një pikëpamje të tij të veçantë, që është ndër mënyrat më komike që mund të bëj çfarëdo personalitet televiziv. Audienca në studio, mysafirët, realizimi teknik, janë për mrekulli. Çdo herë kur është larguar nga projektet aktuale kam pasur frikë se kurrë s’mund të jetë më i suksesshëm se që ishte në momentin. Është hera e dytë që demantohem. Nuk do të them që ky është kulmi për të. Por, për momentin është kulmi i programeve televizive në botën e televizionit në Shqipëri.

germanyteam

Kur ke punë me gjermanët – Ditarët e Brazilit

Mylleri

Vetëm holandezët që mund ta bëjnë më keq se gjermanët. Pas këtyre që pamë në rrethin e parë do të ishte finalja më e merituar nëse shohim Holandën dhe Gjermaninë aty. Por, të dyja, sidomos gjermanët e kanë ‘zakon’ të dështojnë pak para finales.

Gjermanët treguan forcën e tyre qysh në ndeshjen e parë kundër rivalit më të madh në grup. Ishte formacion i çuditshëm i Loew. Si gjithnjë ai nuk përton të fus edhe rezervistët e Bajern në formacionin e parë. Megjithatë kjo funksionoi.

Kundërsulme të shkëlqyeshme, dhe një Myller në formë. Tani, dy ndeshjet e mbetura mund të merren më lehtë nga Gjermanët të cilët lirisht mund të nisin të mendojnë për fazën e dytë.

Kjo nuk do të ndodh me portugezët.

Pepe

Pepe bën çfarë Pepe është. Përjashtimi ishte me vend. Myller ishte goditur, por nuk provokoi goditjen e dytë me kokë të Pepes. As nuk u shtri në bar sikur ndonjë përfaqësues i kombëtareve me gjuhë iberike. Përjashtimi ishte me vend, dhe në një mënyrë përjashtoi Portugalinë nga Kupa e Botës. Lëndimet e Almeidas dhe Coentraos, mungesa e Pepes, një mbrojtje veterane, lojtarë arrogant si Meireles, nuk i japin shumë shpresë portugezëve. Është mëkat që Cristiano është pjesë e kësaj kombëtareje. E vet ai mund të inatoset në gjyqtarin, e që ishte në nivel dje në të gjitha pozitat kryesore, pos ndoshta tek penalltia e pareferuar për portugezët. Më mirë është që Cristiano të inatoset në bashkëlojtarët e tij.

Zero

Loja pa gola është e kotë, bajate. Ngjashëm ishte edhe mbrëmë ndërmjet Iranit dhe Nigerisë. Në fakt të dy skuadrat provuan të shënojnë në disa raste, dhe sidomos iranianët nga të cilët prisja më pak (tekefundit nuk janë skuadër me një histori të pasur si Nigeria) treguan përkushtim për të sulmuar dhe shënuar. Por, në fund ashtu siç prisnim të gjithë doli të jetë një ndeshje zhgënjyese deri në një masë.

Shumë më interesante ishte ndeshja ndërmjet SHBA-së dhe Ganës. Ndeshja pati një fillim dhe një mbarim interesant me gjithçka ndërmjet në kufijtë e ‘interesantes’. SHBA-të shumë shpejt mund të bëhen një kombëtare e respektuar në futbollin botëror. MLS dhe Kupa e Botës më 2022 mund të nxisin më shpejt këtë zhvillim.

Afrikanët

Fakti më i mirë këtë Kupë të Botës sa u përket kombëtareve afrikane është prania e përzgjedhësve të tyre. Afrika njihet për një vend ku përzgjedhësit zakonisht vijnë ose nga Franca ose nga Gjermania. Por, Stephen Keshi dhe James Appiah janë në krye të Nigerisë dhe Ganës, dhe suksesi i tyre eventual do të bënte të krijohej një bindje që edhe afrikanët dinë të menaxhojnë, jo vetëm të menaxhohen. E mundësitë e këtyre kombëtareve për të kaluar në rrethin e dytë janë shumë të ulëta pas ndeshjes së parë, përkundër që Gana shfaqi një lojë shumë më të mirë, më guximtare. Por, as Kameruni me gjerman, e Algjeria me boshnjak nuk kanë shumë mundësi për të kaluar grupin, pos Bregut të Sabriut.

Sonte

Brazili dhe Meksiko dalin në ndeshjen e dytë. Do të jetë një revansh i finales së Londra 2012. Shumica nuk e kujtojnë, por personalisht futbolli olimpik shfaq shumë talente, dhe një pjesë e madhe e të dyja kombëtareve do të jenë në fushë sonte.

Mëzi pres të shoh Belgjikën. Por, pritjet e mëdha që kam tek ta shpresoj të shpërblehen më mirë se që ndodhi me Uruguain.

Interesante mbetet të shohim Rusinë e Capellos kundër Koresë.

18:00     Belgjika – Algjeria

21:00     Brazili – Meksiko

00:00     Rusia – Koreja Jugore

Luan Morina

Kolumnist për Shqipmedia

mehmedi-behrami

Kur i ke shqiptarët – Ditarët e Brazilit

Magjupi

Akoma më bëjnë të vjell nga turpi kur më kujtohen brohoritjet e tifozëve kuqezi në ndeshjen ndërmjet Zvicrës dhe Shqipërisë. Ofendimet e pa rezervë për shqiptarët që kishin vendosur të luanin për Zvicrën ishin turpi i këtij populli. Turpi që nuk na mungon dhe na godet nga të gjitha anët. E ata ‘tifozët’ në mes shumë gjërave të pista brohorisnin ‘Valon magjupi’. Të bën të vjellësh nga turpi…

Ky ‘magjupi’ dje u vetflijua për ti sjell tre pikë Zvicrës. Derisa tjetri shënoi golin e barazimit. Ishin shqiptarët që i sollën tre pikë Zvicrës. Shqiptarët që na bën të ndjehemi krenar të gjithëve. Këta pak emra po varen lartë në anën e gjërave pozitive për popullin tonë në peshoren që në anën e kundërt e kemi ngulfatur e pothuajse këputur me pisllëqet për të cilat na përmendi mediat në Perëndim. Dhe patetikët i shanin këta heronj.

Lum Zvicra që ka edhe këta shqiptar që nuk janë nga ata që vjedhin, bëjnë krime, e edhe që nuk bëjnë gjë pos që këmbëkryq presin ‘ndihma për të mbijetuar’.

Por, ata ‘tifozë’ janë të paktë. Ne që u ndjemë krenar me djemtë tanë jemi më shumë, dhe më të mirë.

Franca

Me të njëjtat probleme shqiptare përballet edhe Franca. Megjithatë ata nuk patën askënd për ti shpëtuar. Karem Benzema kreu punën ndaj Hondurasit që së bashku me Ekuadorin duket se do të kthehen herët në shtëpi. Franca tregoi lojë të mirë, por jo bindëse, jo lojë prej kampioni. Ngjashëm si Zvicra, ishin të mirë në kundërsulme, dhe konkretizuan më shumë se ‘helvetikët’. I ndihmoi edhe largimi i Palacios, që nuk ishte për karton të kuq, e për penallti mund të arsyetohet deri në një shkallë. Grupi E duket të jetë përcaktuar për kombëtaret që shkojnë në eliminime.

I padukshmi

Nuk është hera e parë që Messi zhduket në fushë. Zakonisht ndodh kur nuk ke një mesfushë për të ushqyer me topa për të shënuar dhe marr lavdin. Sabella kishte dërguar në fushë një formacion shumë defanziv. Dhe me lojën që treguan kundër Bosnjës nuk kanë pse të dalin në mejdan favoritëve për titull. Nuk konkretizuan shumë raste, nuk ishin konsistent në mbrojtje dhe fituan vetëm falë papërgatitjes psikike të kundërshtarëve.

Pos që është i padukshëm, siç ndodhi edhe në të gjitha ndeshjet e mëdha këtë sezon në La Liga, Messi është edhe i mbivlerësuar. Lojtari i ndeshjes i takoi sepse nuk kishte askush tjetër që të bënte më shumë. Mbrojta argjentinase nuk pati gisht në dështimet e boshnjakëve. Ndërkohë mediat si zakonisht fillojnë ti thurin vargjet heroike për një njeri të humbur në fushë. Gol ka shënuar edhe Balotelli, edhe Marchisio, edhe Mehmedi. Asgjë nuk tregoi Messi më shumë se këta e të tjerët. Pos që ishte më i ‘humbur’.

Nuk është hera e parë që zhduket kështu me Argjentinën. Do të shkëlqej kundër Nigerisë e Iranit, sigurisht. Janë Nigeria e Irani.

Përvoja…

Bosnjës i mungoi përvoja. Nisën ndeshjen me një mbidozë vetëbesimi. Naiviteti i tyre në mbrojtje mund ti kishte kushtuar edhe me më shumë gola. Por, disi shpëtuan. Nuk shfrytëzuan kundërsulmet sa duhet. Ishin të ndrojtur. Ishin të rezervuar, të mbyllur individualisht. Ndoshta mirë ishte që u takuan me Argjentinën për të larguar tremën, e tashti me Iranin e Nigerinë mund të tregojnë aftësitë e tyre reale. Humbën për shkak të dy gabimeve, por bën edhe më shumë gabime. Janë ekip shumë më i talentuar, meritojnë më shumë, dhe shpresoj që të dalin nga ‘zona’ sa më parë dhe të tregojnë të gjithëve se çfarë mund të bëjnë.

Sonte…

Pas Messit, tani gjysma tjetër do të shikoj Cristiano Ronaldon. Ky është larg asaj të arrij Ronaldon e vërtetë. Të dy kanë dështuar në gara kombëtare, por ndoshta këtë vit mund të bëjnë diçka më shumë. Gjermania me Low është e mrekullueshme deri në gjysmëfinale. Aty dështojnë. Irani dhe Nigeria do të jetë ndeshje e barabartë që ndoshta mund ta bëj interesante lojën. Në letër nuk ja vlen të shikohet, por kjo është Kupa e Botës dhe gjithçka vlen të shikohet. SHBA me Klinsmann kundër afrikanëve të vetëm që mund të arrijnë fazën e dytë. Të dyja shpresojnë se mund të kalojnë Portugalinë.

 

18:00     Gjermania – Portugalia

21:00     Irani – Nigeria

00:00     Gana – SHBA

Luan Morina

Kolumnist për Shqipmedia

vlcsnap-2014-06-15-17h56m00s21

Game of Thrones 4×09 – Recensim

Që nga tentimi i Stanisit për të marrë Kingslanding nuk më kujtohet që kemi pas episod beteje në ‘Game of Thrones’. Beteja e murit, ndërmjet Rojtarëve të Natës dhe Egërsirave të veriut solli një betejë në stilin e ‘Zotit të unazave’ me shumë qenie monstruoze, një infiltrim i armiqve që na bën të dyshojmë për fituesin, një komandat frikacak, etj. Ka shumë paralele që mund të hedhim ndërmjet LOTR dhe GoT, por nuk dua të hy në polemika me fansat e vetëm njërës nga këto, derisa ata që si unë i duan të dyja në mënyrat e veta, do të kuptojnë se çfarë dëshirojmë të themi, nëse i hedhin një freskim memories nga LOTR: The Return of the King.

Ishte një episod që në përgjithësi pothuajse u përqendrua tek Xhon Snou, me Sem si temë dytësore ndërlidhëse.

Pos që patëm një betejë të hatashme, përplot aksion, dyluftime, dhe murin e madh. Ishte episodi ku Xhon Snou doli në vijën e parë, dhe ngjashëm si vitin e kaluar mbetet karakteri kryesor në veri. Rojtarët e Natës ishin afër shpartallimit pas një dështimi strategjik dhe komandimeve të gabuara. Por, Snou shpëtoi ditën, për të vendosur të flijohet në fund. Se çfarë do të ndodh me të do të shohim në finalen, më të madhen që premtojnë producentët në këto katër sezonet.

Finalja e gjen Tormundin të zaptuar, derisa Igriten të vdekur. Shpresoj të mos jetë episod i përqendruar vetëm në veri, dhe i mbushur me betejë. Mjaftoi beteja e javës së kaluar, e edhe na teproi.

Na duhen disa përgjigje për Tirionin, Arjan, Sansan si dhe për Xhon Snoun. Ishte një sezon, ndoshta më i miri deri tashti. Dhe ka vetëm një kahje tash e tutje. Të bëhet edhe më interesant edhe më i mirë në sezonet në vijim.

‘Game of Thrones’ është ndër serialet më të mira të bëra ndonjëherë. Kjo s’do diskutim.

1 2 3 23