Milan

Qoshi i Milanit – Post @Lazio

Gjë e mirë është që Montella pranoi që duhet të lëvizemi drejt mbrojtjes treshe! Mirëpo ka nevojë për kohë. Koha është e keqe. Ma e keqe se shpresa e cila mund ta çmend njeriun, qysh ka thënë edhe i madhi Morgan Freeman tek ‘The Shawshank Redemption’!

Nëse se keni pa këtë film, atëherë dijeni që jeni njëfarë Riccardo Montolivo në veti nëse krenoheni që keni parë filma!

Koha është e vyeshme edhe disa prej neve kanë çerek shekulli që përjetojnë të diela kësisoj. Thashë, koha është më e keqe se shpresa, ama paramendo ti bashkosh të dyja!!! Pas shumë kohëve ne kemi shpresë që do të jemi ekip i hajrit! E dimë që titulli është çmenduri, e pozita e tretë e katërt kërkon kohë.

Ama njëjtë sikur Sirius Bllek ne e kemi kalu kohën tonë.

Katër viteeeeeee!

Shyqyr Zotit dy prej tyre i ka kalu në spital! Riccardo Montolivo osht muuuuuuttttttt në çdo pjesë në fushë! Edhe si mbledhës topash, apo si stjuardesë në shkallët e stadiumit!!!

Më e keqja është ndër pak gjërat e mira që ka pa Vincenzo Montella pas lojës ka qenë që Biglia dhe Montolivo kanë qenë më të mirët!!!!!!!

Koha…

Prej asaj ndeshjes në Kupën e Hekurudhave Ruse kemi pritur Abaten të bëhet një mbrojtës i denjë i krahut të djathtë. Diego Milito!

Dhe vjen dita kur shohim që Abate është loçkë në krahasim me Davide Calabrian. Nuk ka arsyetim! Duhet ta fusim në thes edhe ta humbin në mal!!! Ndoshta ta përjetoj fatin e katragjyshërit të tij i cili me gjasë ka themeluar Kalabrinë pasi është rritur nga ndonjë pandë në malet e Kalabrisë! Pandë, pasi veç pandat që janë më përtace se Davide!

Bash me qejf isha ndal pak edhe tek Cutrone i cili ishte në zjarr. Ka muaj, ndoshta edhe vite që kam përmend se Cutrone është i përkryer për sulmues! Por, si i treti apo i katërti në këtë ekip! Ai njëmend jep gola kundër Shkëndijes, Craiovës, e Cagliarit, ndoshta edhe atyre ekipeve U19 a U21, por kundër Lazios. Po e lë në bankën rezervë Kalinicin e Silvën e po i beson Cutrones. Borinitttttt!

Montellas nuk bën ti japim shumë kohë. Sepse adaptimi me 3-5-2 do të marr kohë. Edhe nëse ne parapërgatitemi të luajmë, pastaj të adaptohemi në këtë formacion, vjen prilli edhe bashkë me të Sassuolo, Napoli e Torino edhe jemi përsëri në atë rrotën e pranverës duke provuar të sigurojmë një vend në Evropë!

Pak analizë…

Bonucci nuk është Bonucci në mbrojtje me 4. E kemi përmend disa herë këtu! Çalhanoglu luan në pozitën në të cilën ka luajtur Montolivo sot. Montolivo ka përzier edhe hesapet e Kessies në mesfushë. Borini ngjashëm si Cutrone – mund të përballet me Benevento, por jo me Sassuolon e SPAL-in! Susos krejt ia dimë idetë, edhe nuk mjafton vetëm një që të sulmojmë. Kemi fjet në pjesën e parë në sulm. Të dytën kanë ra me fjet edhe mbrojtja.

Prapë, ma mirë sot se në një natë dhjetori në Veronë!

Milan

Milani – një jetë me…

Ka shumë alegori me të cilat mund ta përshkruaj dashurinë që ka një qenie njerëzore ndaj një ekipi sportiv. Dashurinë në përgjithësi, që për shumëkënd është një mit, një ndjenjë false me ngjyra materialiste në mungesë të shpirtërores. Gjynah ata të cilët nuk mund të ndjejnë dashuri. Continue Reading

Sport

dhijat

Ka qenë marsi (ky muj palidhje) edhe për arsye pune e kom qit ESPN America me kqyr! Ka qenë treningu pranveror në bejsboll. Ni djalë shkonte në pankinë, krejt tu buzëqesh, e njëjtë e pritshin edhe tjerët. U dokke shumë argëtuese. Derisa tjetri huqte goditjet, kta vazhdonin me u knaq. MIL shkurtazi ka shkru. Edhe për ni detaj kaq të vogël, kom nis mi përcjell ata.

Tashti gati 10 vjet mas, ai djali ka ndrru tri katër ekipe, derisa prej formacioni t’asaj dite, veq ni lojtarë mbetet në fushë sivjet, derisa tjetri osht trajner. Për Brewers, Jazz, e Colts – nja dy miq t’mi (njoni i bllokum n’FB, amo kshtu rrijmë ma shpesh se me shumicën prej juve) e kanë ni thënie që ju ka msu ni shok i tyne amerikan – as n’Amerikë nuk ka fansa me kto ekipe, e leje ma ktu.

Nuk osht qëllimi mu kon ndryshe, mirëpo ni detaj i vogël, diçka minimale t’lidh me ni ekip, edhe për dallim prej njerëzve, të cilët nëse ia nisin me t’lëndu ma shumë se me t’gzu, e të cilët i largon prej jetës, ekipet i mban. Osht ni dashni ma ndryshe. Të trija nalt që i përmenda, titullin e ma t’mirit në Amerikë e kanë fitu veq dy herë prej sa ekzistojnë. Mundësitë për me fitu tituj n’dekadat e ardhshme, të trijat bashkë jon pak përmi zero, amo ‘apet se apet’ ato mbesin ekipet e mija, sado që m’plasin. Ndoshta për faktin se unë pak ma plak, e nuk i takoj gjeneratës së dhive.

E çka osht gjenerata e dhive? këto mundeni me lexu në Borozani me ni gjuhë ma t’bukur, ma normale!

Nëse ni ekip nuk t’ofron tituj, ose nuk osht ma i miri i të gjitha kohërave, s’ja vlen me nejt me to, mu kon për ta. Osht kjo shkurtesa, GOAT, që pa caps-lock e kishim përkthy ‘dhiaaa’. I bjen kishe ma i miri i të gjitha kohërave. Amo, a e din ku osht ironia e krejt kësaj?

Se fmija, që sa i kanë mush 15 a ndoshta 20 vjet, e ma tepër, ia nisin t’kallxoj ‘lukupendra’(broçkulla) se kush osht GOAT. Edhe qysh e definojnë ata ni periudhë prej 100 vjetëve në histori të çfarëdo sporti (ka edhe me histori ma t’vjetër si bejsbolli, ragbi, e futbolli), osht ofendim për mendjen e çdo njeri n’Tokë! Topat e artë, unazat e arta, e mut’hone tjera vlejnë me përcaktu ma t’mirin e krejta kohëve.

Gjynah osht që n’këtë ditë ku munesh mi pa s’paku 10 liga futbolli në çdo vend evropian, në mënyrë legale, e qindra orë sporti direkt, tipat qohen tu t’njeh statistika që s’vlejnë bash asni send ta përcaktojnë ma t’mirin, e mbi t’gjitha t’dhinë n’mendim e n’opinionin tond. Pse?

Sepse, dikush me ni vend ka thonë diçka, edhe masanej kanë ardh llajkat e miratimi nga të gjithë, përfshirë këtë gjeneratën e dhive. Edhe që jeta mu kon ma e pasur, ma e begatshme, ma loqkë, mu fry, na duhet me zgjedh mu bo me ma t’mirin – dmth othe methin othe lonaldon; othe balthën othe lealin; othe leblonin othe këlin. Se nëse je me Utah Jazzin ti je dud, i daltë pi kohe, edhe s’je in!

Osht krejt normale me zgjedh ni ekip si fmi, amo osht ‘maskarallëk’ me ndrru ekipin sa here ti ndrrojsh qorapat veq pse s’po ka sukses! Mirëpo, gjenerata e dhive, dhitë duhen mu kon me ma t’mirin e të gjitha kohërave se qashtu…

Sport

Prom ka qenë hera e dytë në histori të Premier League që derbi ndërmjet Liverpoolit dhe Manchesterit ka përfundu pa gola. Për gati një çerek shekulli, me met dy herë baras pa gola, nuk osht ndoni ‘skandal’ i madh.

Loja nuk ka qenë kushedi sa interesante, mirëpo kjo mundet me ju mvesh dy trajnerëve të ekipeve. Që të dy, si Klop edhe Murinjo jon prej ma t’mirëve që kemi pas n’dekadën e fundit. Qasja e tyre n’lojën e promit osht shumë e mençur. T’dytë kanë lujt me rezerva ku barazimi osht ma i rëndësishëm se sa humbja. Për këtë kanë faj fansat. Asnjoni prej juve nuk kishit e kishit ndrru lojën e bukur me humbje dy-tre gola diferencë. E edhe lojë të bukur, edhe fitore n’këtë Premier League që ka edhe trajnerët edhe lojtarët ma t’mirë në botë, zor osht me bo kto ditë.

Autobusi!

I vërejta do ‘fanCa’ me ankesat e tyre që prom Hoze ka vnu autobusin.

S’pari, asni ekip nuk mbrohet me veç 4-5 lojtarë kur kundërshtari e ka topin edhe organizon sulm ‘normal’, kadalkadale. Formacioni nuk osht statik si n’flipera ku i sllni lojtarët. Edhe Arsenali kudnër Swansea, a City kundër Evertonit u mbrojke me nga 8-9 lojtarë në raste. Kjo osht shumë normale.

S’dyti, posedimi i topit, pasimet e sakta, shutat, asni staistikë nuk osht e vlefshme pos gollave. Dikush t’mun me dy herë që e merr topin. Asnjona nuk ka rëndësi pos rezultatit final. E ky mrrihet kur e di kohen e lojën per mu mbrojt, e kohen e lojën per me sulmu. T’dyjat kundër Leicesterit kanë lujt lojë perfekte. Trajnerat t’dyjat i kanë loçkë, edhe përzgjedhja e tyre osht me dit kur çka me lujt.

Liga ma e mirë n’botë

Premier League osht liga ma e mirë n’botë. Krejt çka duhet mi pas ni ligë i ka. Edhe loja ndërmjet Stoke e Sunderland osht kon interesante. Nuk osht ni ligë që pret dy ndeshje krejt sezonin me karakterizu ligën, derisa 36 ndeshjet tjera, dy ekipet ma t’mira lujn veç për golaverazh.

Për ma tepër, as Liverpooli e as Manchesteri s’jon të afta për tri pozitat e para për mendimin tem. City, Spurs, e Arsenal jon ma t’plotsume se t’dyjat. Edhe ky fakt që dy ekipet me historinë ma t’madhe n’ligë, me gjithë ato shpenzimet nuk mrrijnë me dominu ligën, osht njona prej arsyejeve kryesore që Premier League osht ma e mira.

E nëse provoni me definu krejt ligën me ni derbi pa gola që osht veq i dyti n’këto 25 vjet, atëherë ju kisha sugjeru me u sill ma shumë kah livescore a lumibet. Futbolli osht ma shumë se shifra e baste.

Milan

Kosova

Nëse shikoni politikanët në pushtet, llogaritë e tyre në rrjetet shoqërore, e shihni si promovojnë tregime nënçmuese për opozitën. Derisa nuk japin përgjigje për problemet aktuale, ministra e zëvendësministra bllokojnë kosovarë, vetëm pse flasin të vërtetën, ose kërkojnë përgjigje në këto pyetje. Nuk besoj se Berlusconi ka mësuar nga këta, përkundrazi, mendoj që shumica e këtyre kanë ndjekur politika të Berlusconit e njerëzve të tjerë që kanë shkatërruar publiken. Berlusconi nuk ka kursyer as privaten.

Skenari rinor – pjesa 2

Di Marzio konfirmon që Berlusconi do Brocchin për trajner. Qëllimi është që të ketë një Milan sa më italian dhe të angazhohet të rinjtë. I njëjti mision ka qenë me Inzaghin. Në periudhën e tij kishim kapiten legjenda si Muntari, dhe lojtarë standard si Essien. Asnjë i ri nga akademia nuk kishte nisur ndeshje atë sezon. Tashmë kemi provuar këtë skenar dhe ka dështuar. Tmerrësisht!

Galliani kërkon Lippin, por do të provoj të shtyjë një bashkëpunim ndërmjet Lippit dhe Brocchit. I dyti ka një taktikë tipike italiane, defensive pa shumë kreativitet, edhe pse është më i mirë se gjithkush që ka pasur Italia para e pas tij. Por, dikush që nuk arrin të ruaj punën as në ligën kineze, si mund të jetë i denjë për Milanin?!

Sinisha

Mihajlovic nuk është trajneri më i mirë në botë. Por, së paku ka guxim, e kjo është shprehur më së miri me angazhimin e Donnarumës. As Ancelotti nuk do të kishte ndërmarr një hap të këtillë, sot e një mijë vjet. Ai ka pasur frikë të angazhoj të rinjtë, dhe për atë Kalaci hante gola nga 40 metra në Ligën e Kampionëve. I është frikësuar ndryshimeve.

Sinisha nisi me Calabrinë e Elyn, nisi me Milanin e të ardhmes. Vazhdoi deri nisën kritikat publike të Berlusconit dhe presioni medial. Ai është një njeri pa punë. Nuk ka shanse të vazhdoj pas qershorit. Është punë e kryer.

Tragjedia më e madhe është nuk është faji vetëm tek ai. Është i shkëlqyeshëm në menaxhimin e lojtarëve. Por, kur s’ke çka të menaxhosh, nuk mund të hysh vet të luash. Jam i sigurt se Sakic me këtë moshë që ka do të angazhohej në mbrojtje më shumë se tre qendërmbrojtësat e dytë që i kemi, e edhe Mihajlovic do të vraponte më shumë se Menez e Balotelli së bashku.

Problemi

Lojtarët janë problemi. Strategjia e blerjeve është problemi. Janë probleme më të mëdha se trajneri i cili ka bërë maksimumin nga ky ekip që ashiqare është duke u kontrolluar nga Raiola. Ekip i mbushur me lojtarë që bash në fjalët e Albertinit nuk janë të denjë për këtë Milan, e Sacchi s’do të kishte lënë as të mblidhnin topat. Thënie e të vërtetës edhe 11 fitore nga 22 ndeshje i kishin kushtuar me punë Seedorfit.

As Sacchi, as Ferguson, as Guardiola, as Emery, askush s’do të mund të bënte më shumë se kaq me këtë Milan. Pos Fiorentinës, të katër ekipet që renditen para neve në tabelë janë më të mira se ne. Kanë lojtarë më të mirë, kanë menaxhim më të mirë, nuk blejnë vetëm lojtarë me kontratë të skaduar, apo sulmuesin e tretë të Juventusit për 12 milionë, ose një lojtarë që nuk zë vend në Romë për 20 milionë.

Politika

Berlusconi po bë të njëjtën politikë si kosovarët në pushtet. E dimë që ekipi është i keq, e dimë që duhet të investohen paratë, e dimë që duhen njerëz më të rinj në menaxhimin e transferimeve dhe politikave teknike të klubit (jo vetëm ato financiare), ama ja po e largojmë trajnerin edhe këtë vit se krejt fajet i ka ai.

Largimi i Mihajlovicit nuk është fundi i botës. Por, largimi i trajnerëve është bërë si përgjigje ndaj krejt këtyre problemeve tjera, të cilat shukaten me largimin e trajnerit. Largohet Allegri, largohet Seedorf, largohet Inzaghi, largohet Mihajlovic,, dhe pos emrave të trajnerit asgjë nuk ndryshon. Asgjë!

Është politikë e plakur, politikë ballkanike, politikë e dështuar!

Sport

*(botuar më 11 janar 2013 për Shqipmedia)*

Askush më mirë se kosovarët nuk është i mësuar me ‘hajgaret’ e organizatës më të madhe të futbollit. FIFA shumë herë ka luajtur topa duke (mos)lejuar kosovarët të marrin pjesë në garat ndërkombëtare. Skandale të shumta janë heshtur sidomos tek racizmi dhe trukimet e ndeshjeve, duke u mbyllur pa ndonjë zhurmë të madhe. Në anën tjetër skandalet që kanë prekur konkurrentët e Blatterit janë ekzagjeruar nga marionetat e kësaj organizate – Bin Hamam dhe Warner.

Ngjashëm ndodh edhe me skandalin e fundit ku dhjetëra futbollistë, trajnerë, e gazetarë kanë deklaruar zyrtarisht që votat e tyre janë ‘ndryshuar’ nga FIFA në favor të Lionel Messit. Për shumë kë lojtari më i mirë i të gjitha kohërave, ka arritur edhe një rekord duke u bërë i vetmi lojtar në histori të futbollit që merr katër Topa të artë. Ky është çmim që viteve të fundit France Football e jep në bashkëpunim me FIFA-n. Lirisht mund të them që nga fillimi i këtij bashkëpunimi, kredibiliteti i France Football ka rënë më shumë se kur shpërblente panda, tani të parin e UEFA-s, Michel Platinin – një ‘armik’ tjetër i shqiptarëve.

Nuk ka pasur dyshime për fitoren e Messit këtë vit. Arsyeja e vetme rekordin i golave të shënuar në vit kalendarik.

Në rregull. Që kur regjistrohen rekordet e një viti kalendarik në futboll? Nëse do të ishim në Finlandë, Islandë, e Ishujt Faro, atëherë mund të zgjidhnim lojtarët që kanë shënuar më së shumti gola brenda vitit. Gjithashtu sporte si tenisi, golfi, e sporte tjera kanë renditjet e tyre vjetore. Megjithatë trillimi i statistikave për të shpërblyer të ‘preferuarin’ e disa është turp për organizatën më të madhe të futbollit.

Nuk ka dyshim që Messi është prej më të mirëve në futboll, por le të jemi të sinqertë, viti 2012 nuk ka qenë viti më i mirë për të, e gjithashtu ka pasur lojtarë më të mirë e të trofeshëm se ai.

Në mesin e tre të fundit titullin duhej ti takonte Cristiano Ronaldos. Nuk ka pasur një mesfushë si të Barcelonës për të shpirë Realin drejt titullit. Ka dërguar Portugalinë me një trajner ‘mendjemadh’ deri në gjysmëfinale të Euro 2012. Ka shënuar çdo herë kundër rivalëve katalunas, diçka që bënte vetëm i madhi Ronaldinho kur duartrokitej midis Santiago Bernabeus, e jo të ‘godiste’ topin drejt shikuesve pa kurrfarë nevojë. Kjo e fundit le të lidhet me ‘karakterin’ e lojtarëve, pasi disa ‘ekspertë’ thonë se Ronaldo nuk ka karakter futbollisti. Nëse kërkojmë karakter të marrim Di Canion i cili ka bërë njërin nga gjestet më të mëdha të fair-play dhe disa vite më vonë ka përshëndetur tifozët si nazistë.

Anash futbollistit më të mirë, sipas FIFA-s futbolli po luajtka vetëm në Spanjë. Vetëm shikojeni 11shen e parë. Pos sulmit që meriton të jetë i paprekur, pjesa tjetër është hajgare! Mungonte vetëm Victor Valdes në portë për të bërë këtë 11she perfekte dhe me lënien e Casillas në rezervë nuk dyshoj që në fund të 2013tës do të kemi Valdesin si portjerin më të mirë në botës sipas standardeve të FIFA-s.

Për qershinë mbi tortë, përkujdeset IFFHS (organizatë statistikore e licencuar nga FIFA) që vendos ligën e Spanjës lart në pozitën e parë para Brazilit dhe Italisë! Anglia është e katërta para Gjermanisë, dy liga që lirisht mund të këmbenin pozitat 1 dhe 2 ndërmjet veti.

Ju mund të vazhdoni ti besoni FIFA-s dhe gjykimeve të ‘ekspertëve’ për të shpërlarë trurin tuaj. Unë besimin në ta e kam humbur qysh në vitin 2010, kur një futbollistë si Wesley Sneijder nuk ishte as në mesin e 3 më të mirëve e lëre më i miri.

Dëshmitar më të mirë se sytë tuaj dhe gjykues më të drejtë se mendja juaj nuk ka.

Milan

 

Toka…

Të kthehemi në Tokë! Nuk jemi kërkah. Badihava Galliani deklaron që jemi për Evropë. Nuk jemi të përbërë për Evropë. Ndoshta jemi në letër, por lëndimi i ekipit që nga largimi i Shevchenkos nuk është sanuar kurrë. Ibra ka qenë veç një arnë që na ka sjell Scudetto.

Milani që nga koha e Ancelottit nuk është i mirë në tri fronet – kryesia, shtabi teknik, lojtarët. Asnjëra nga këto nuk është në nivelin e duhur. Janë të shkëputura me njëra tjetrën si repartet në fushën e gjelbër.

Sinisha…

Kam pritur që Sinisha mund të bashkoj këto reparte, të lidh. Nuk ka ndodhur. Ka mungesë komunikimi ndërmjet tyre. Nuk ka lidhje. Le ta fajësojmë mungesën e Pirlos. Jo që ka bërë diçka të veçantë, por me të dhe Seedorfin, me Kakan që kanë ardhur të marrin topin që në mbrojtje, ka ekzistuar komunikimi. Nuk ka pasur individualizëm në kryerjen e detyrave.

Në aspektin taktik, Mihajlovic ka dështuar. Pos në mos arritjen e themelimit të një loje të qëndrueshme, një formacioni stabil, Mihajlovic ka dështuar edhe në aktivizimin e emrave të duhur në fushë. E di që nuk kemi shumë emra e lojtarë të hajrit, por jemi më të mirë se Carpi, Verona, e Crotone.

Por, Sinisha ka bërë gjëra të mrekullueshme me menaxhimin e ekipit jashtë fushe. Inkuadrimi i Calabrias, Elyt në fillim të sezonit, dhe mbi të gjitha vendosja e Donnarummas mes shtyllave s’do ti kishte bërër askush. Paraardhësit e tij shisnin talentet që vet kishin rritur.

Ama, kjo s’mjafton. Nevojitet dikush që ta mësoj për taktikë. Dikush ma i mirë se Nenad Sakiçi i Vojvodinës.

De Jongu…

Vetëm mbipopullimi i tepërt i mesfushës së Manchesterit ka shmangur De Jongun nga kalimi tek Van Gaal. Keqmenaxhimi i situatës gjatë verës na ka kushtuar në mosblerjen e lojtarëve të duhur. Alex, De Jong, Montolivo, Cerci nuk meritojnë të startojnë në këtë Milan.

Alex nuk ofron siguri në mbrojtje, në pjesën më të madhe të rasteve është jashtë pozicionit duke detyruar të tjerët të mbulojnë atë. Kjo detyron shkapërderdhjen e mesfushës e cila me Montolivon e De Jongun nuk është e aftë të mbuloj të dyja anët e fushës. Asnjëri nuk janë mesfushë box2box, si Flamini. Po, Flamini do të na kishte kryer punë më mirë se të dy, ama… Poli është deri diku, ama…

Cerci është dështim. Nuk blihet kurrë një lojtar që ka vetëm një sezon në karrierën e tij. Nuk blihet një lojtar si Torresi, të cilin duhet ta heqësh e mbetesh me Cercin për 12 muaj më tepër se do të mbetje me Torresin.

Brocchi…

Sinisha do të largohet nëse nuk fiton dy ndeshjet e ardhshme. Katër pikë kanë humbur, por kurrë s’kemi qenë për titull. As për Champions pas formës së Fiorentinës e Napolit. Për Europa League duhet të ëndërrojmë.

Brocchi do të zëvendësoj Sinishën! Çka ka Brocchi. Diçka më pak se Inzaghi sigurisht. Pippo së paku kishte fituar kampionatin e të rinjve me Primaveran.

Galliani ka kthyer atë filozofinë e tij – nuk vjen kush nëse nuk largohet kush. E dini kush do të ishte mirë të largohet? Shikuesit. Tashmë veç kanë filluar. Jo nga të ftohtit, por nga plasja e zemrës. Unë përtoj të harxhoj 90 minuta kohë në dhomën e nxehtë, pranë televizorit, duke mos harxhuar asgjë pos 1 eurove në fara të kungullit. Habitem si njerëzit paguajnë bileta për tu mërdhirë fizikisht e për të plasur psiqikisht me lojën e Milanit.