Opinione

Mjeshtëria e kafes

A pini kafe? Unë jo. Së paku jo kafe turke, kafe që gjithmonë kemi pirë si komb. Ka ni shije interesante që nuk më lë përshtypje kushedi sa mirë ta përgatisë. Megjithatë, Valbona i bën diçka kafet e mira. Jo shumë të mira, por mund t’i pijë lehtë. Ndoshta ambienti, atmosfera është më ndryshe tek ata, edhe kafeja shkon më lehtë.

Sidoqoftë unë do të përqëndrohem në mjeshtrinë e përgatitjes së kafes. Sado që të duket e shijshme kafeja e Valbonës, megjithatë ajo nuk ka ndonjë mënyrë të veçantë që të bëhet kafe e mirë. Zakonisht është import nga Zvicra, për atë duket e shijshme besoj. Po, Valbonë kafeja është e mirë, jo mënyra si e përgatitë ti.

Është mërzi të përgatisësh kafe. Duhet të qëndrosh mbi zjarr, deri sa të valojnë. Pastaj e hedh në filxhan dhe kryhet. Lehtë duket, por nuk është. Të përgatisësh kafe është një, gati se, art.

Pse? Kjo është pyetja të cilën nuk preferojnë të ma bëjnë tjerët, pasi që vijon me një përgjigje të gjatë që shpesh mund të kaloj teoritë filozofike.

Së pari duhet të matet madhësia e filxhanit në mënyrë që të përcaktohet sasia e ujit, kafes, sheqerit. Nëse kurrë nuk ndryshojmë këto sasi pa marrë parasysh se në çfarë filxhana e shërbejmë atëherë kafeja nuk do të jetë gjithmonë e mirë. Në rregull, shumica e dijnë këtë, mirëpo proporcionaliteti i shtimit apo zvogëlimit të sasisë në bazë të madhësisë së filxhanëve nuk është lehtë të dihet. Badihava është të matet me lugë apo edhe me gram. Mjeshtëria është ta matësh me mendje. Nëse arrini që gjithmonë të masni sasinë që duhet shtuar apo larguar varësisht nga filxhani atëherë jeni gati të bëni kafenë e përkryer. Por, jeni edheshumë larg.

Zjarri apo nxehtësia, apo qysh të keni qejf thuani, aty ku e v’loni kafenë duhet të përshtatet me fazat e përgatitjes së kafesë.

Temperatura duhet të jetë konstante në fillim, deri në fazën përfundimtare ku duhet të ulet për t’u përshtatur me nxehtësinë e kafesë, pra temperatura duhet të jetë pak më e lartë se e kafesë, pasi që kafeja tani është kryer dhe nuk kemi nevojë ta  v’lojmë edhe një herë, dhe si pasojë do të derdhet kafeja, do të humb kajmaku, do të zhytet hapësira ku përgatisim, shporeti apo ku do që e përgatisni.

Dikush ngutet dhe në v’limin e parë të kafes e hedh gjysmën në filxhan, kinse dhe për të bërë pak më shumë kajmak, v’lon edhe pjesën tjetër, dhe kafeja është “e përkryer”. Ajo nuk është asgjë tjetër, pos ujë i pazier me kafe.

Megjithatë pjesa më e rëndë e përgatitjes së kafes, është bartja e saj deri tek ai që do ta pijë atë. Kjo ndoshta është e vetmja pjesë ku duhet të bëjë përmirësime.

Uh, nuk ju tregova mënyrën si përgatis unë kafetë. As mos prisni. Është sekret i imi, dhe do të bindeni kur të pini kafenë që përgatisë vetë unë.

p.s.

Nuk osht bash leht me maru kafe.

3 Comments

Comments are closed.