Categories
Journal

për Luanin

isha vetem tue mendue, tue shikjue zogun qe shkon e vjen fluturim, sikur nje postier qe sjell letrat qe na qon Arabella ne pranvere, kur lulezon fusha e mali, kur dielli qel zambaket, zambaket e bardhe, e une tek dera e dugojes se re, kalli nje cigare, edhe shikjoj hanen tu dal mbi mal, sa m’ka marr malli asaj zanin me ja ndigu, neper telat e telefonit ku tashti vec zogjt jane tuj ciceru, kapi mandolinen kanges tyne me ja shoqru, ia nis e i kendoj asaj qe m’ka pike n’mes t’ballit, oh moj trandofile, moj vajze qe sahere mendoj ne ty, dehem me raki, e vazhdoj te kendoj kanget qe kam shkru per ty…
ka 1 vjet e disa muj-e…

p.s. teksti osht bazu n’titujt e kangve t’Luan Hajrës, njanes prej arsyeve kryesore pse para 31 viteve prindt e mi kane vendos me ja lane emrin djalit t’tyre qe pritej me lindt ato dite…