Categories
Milan

Rikthim në fole

 

Gjithnjë e kam përmendur që duhet t’u jepet rasti të rinjve kuqezi. Jo pse Straser shënoi, tek e fundit ai nuk është lojtar nga i cili presim gola, por, edhe Straser për ata pak minuta e edhe Merkel për shumë minuta shkëlqyen. Merkel ka bërë shumë harkime, ka futur në shansa të dy sulmuesit të cilët vetëm kanë pasur të fusin topin në gol, dhe nuk ia kanë arritur. Ishte ndeshja e parë zyrtare e Merkelit, dhe unë personalisht jam i kënaqur me paraqitjen e tij. Ajo çfarë nuk më bëri të kënaqur është paraqitja e dy sulmuesve tanë. Nuk di ç’kishin, por, nuk ishin kërkah. Patën raste nuk shfrytëzuan. Merkel nuk ishte shumë autoritativ të merrte lojën në dorë me Sedorfin në fushë, i cili në një rol pak më defanziv ka bërë nja dy-tri pasime të mira, por, në pëgjithësi ka qenë i plogësht, dhe ka vënë në pah vitet e tija. Ai dhe Gatuson kanë dështuar atë ditë, kanë humbur shumë topa, dhe vet janë humbur disa herë në fushë. Shihej se janë të papërgatitur dhe sigurisht edhe të plakur e të lodhur. Por, edhe pse i plakur, i freskët ishte Ambrozini. Shpesh më shtyn të mendoj që ky lojtar është më i ri se pjesa tjetër e mesfushës, edhe pse s’është, por, angazhimi i tij i pandërprerë gjatë gjithë lojës vërehet. Duket qartë që Ambrozini jep maksimumin që është shumë ma tepër se Gatuzo, Sedorf, e Pirlo. Sidoqoftë, Ambrozini merr notë pozitive, dhe maksimale nga skuadra e Milanit në atë ndeshje. Tashti të kaloj tek hallka më e dobët e ndeshjes kundër Kaljarit, mbrojtja. Të dorëzosh tri herë radhazi topin tek kundërshtari, këtë e bën vetëm një lojtar, Daniele Bonera. Kurrë nuk më ka pëlqyer si milanist, sepse s’është për Milanin, dhe kurrë s’do të jetë i aftë të luaj në Milan. Shpeshherë përzinte pozitën e asaj dite me atë të mbrojtësit të djathtë. S’ka faj sepse ka luajtur aty ku kemi patur mungesa, qëndror, i djathtë, i majtë etj. Silva ka qenë shtylla e mbrojtjes, por edhe ai ka gabuar nja dy herë, që nuk është shumë. Vështirë është të bëhesh merak për krejt mbrojtjen, dhe të qëndrosh i gatshëm të përmirësosh gabimet e shokut tënd në qendër, Boneras. Mbrojtësit anësor kanë patur ndeshje solide. S’më kujtohet për momentin ndonjë gabim i madh, por ka patur raste kur kanë shkuar në sulm, dhe kanë ngelur atje. Për më tepër një herë është dashur të kthehej Robinjo të mbulonte Antoninin i cili s’lodhej për t’u kthyer në pozitën e tij. Abiati ka mundur të jetë tragjedia me atë gabimin e tij. Falë Zotit, Matri nuk e priste një gabim dhe u hutua. Ka ndodhur edhe më herët këtë sezonë një gabim i tillë, nejse pak më ndryshe kundër Barit. Edhe atëherë patëm shpëtuar. Nuk është i keq, ka bërë shumë punë këtësezonë dhe ka shpëtuar disa rezultate, por edhe Amelia nuk është i keq.

Të dy zëvëndësuesit shkëlqyen. Straser ishte një bunker në mesfushë e edhe shënoi gol dhe tri pikë vitale për ne, ndërsa Kasano ringjalli sulmin mjaft mirë. Edhe pse jam skeptik në Kasanon, shpresoj të na sjell rezultate të mira. Tek e fundit është shumë më i mirë se Inzagi.

E sa i përket Allegrit, shpresoj që ka kuptuar më në në fund që duhet të bazohet tek të rinjtë. Kemi talentë dhe duhet ta shfrytëzojmë. Aktivizimi i Merkelit nga fillimi, dhe futja e Straserit në vend të Rinos, edhe pse nuk ka patur mesfushorë tjerë në dispozicion, kanë qenë vendime fantastike. Megjithatë të vazhdosh me Boneran, e Jepesin në rezervë, e Sokratis e Onjevu të mos ftohen fare është budallallëk. Askush s’mund të mohoj mbrojtjen katastrfale të enjten. Nëse asnjëri nga ata më lartë nuk është i mirë, e kemi Albertacin. Ai duhet të fitoj përvojë diku, s’mjafton Play Station 3 dhe fushat stërvitore në Milanello.

Sidoqoftë Allegri ishte guximtar dhe u shpagua kjo me një fitore ndoshta minimale, me një lojë jo shumë të lavdëruar, por me tri pikë vitale që na mbajnë larg të tjerëve. Rikthimi i tij në folenë ku u bë i madh ishte me fitore.

Luan Morina

Kolumna “Ditari i një milanisti” për ACMilan-Shqip dhe Shqipmedia